Categorie archief: feuilleton

Woorden schoten tekort om dit allemaal in kort bestek aan Puciva duidelijk te maken maar hij haalde de essentie er meteen uit. "Wat is nu je reisdoel?" De Rots, wilde ik zeggen maar hij bedoelde echt nú. "Voocklama." "Dat komt … Lees verder →

Hij was uitgehijgd en ging zitten op een rotsrichel. "Ze zitten achter je aan," zei hij. Ik deed mijn draagzak af en ging naast hem zitten. Ik voelde zijn warme, rustige aanwezigheid. "Ik heet Puciva," zei hij. Verrast keek ik … Lees verder →

Ik liep over het strand, Kuuksi – Quxi – voor me uit huppelend. Ik liep op het ritme van het nieuwe Rotsvadmijn, het bleef door mijn hoofd zoemen, Kuu Rots Vadmijnkluwz, Ghef Bee Pyc Xie, toen ik het luidop zei … Lees verder →

"Kom," zei Qanma. "We gaan nog even aan land. Ik zal je wijzen waar de opgangen zijn." En op mijn vragende blik: "Waar je vanaf het strand omhoog kunt." Ik volgde haar over de verende loopplank. Ze wees me op … Lees verder →

Het was alsof Qanma al die uitroepen gehoord had. Ze kwam binnen en vroeg meteen: "Heb je de andere geheime letter gevonden? De X?" Ze sprak het uit als 'ksie.' Ik knikte. "Waarom is die dan verboden?" Ze schonk thee … Lees verder →

"Hoe kan het dat jij deze dingen weet?" vroeg ik aan Qanma. "Wie zich op Qlusewar terugtrekt, Qluizin wordt of Qluizer, doet dat meestal na het een en ander te hebben meegemaakt. En overleefd. En de strijdlust verloren. Samen te … Lees verder →

Qanma vertelde verder over de Q. Hoe deze letter vanouds – voordat … voordat wat? "Voordat de regels en de wetten werden opgesteld," zei ze. "Toen leefden er ook al mensen hier. Alleen wisten zij niet dat dit Inhemren was. … Lees verder →

"Waarom wilde je mijn gezicht zien in jouw spiegeltje?" vroeg ik. "Het is een test," antwoordde Qanma. "Als iemand geen weerspiegeling heeft, betekent dat dat diegene niet te vertrouwen is." Ik vertelde wat me was overkomen met Koyova en vroeg: … Lees verder →

"Jij weet het nu," zei Qanma. "Alle vrouwen die Thiarchia bezocht hebben, weten het. Wij van de noordelijke eilanden weten het. Er mogen hier geen boten varen van eiland naar eiland, dat zou het contact te makkelijk maken. Alles moet … Lees verder →

We liepen door naar een groot afdak, waaronder in het midden een vuur brandde, en rondom straalsgewijs lange tafels stonden, waaraan mensen zaten te eten. Meer vrouwen dan mannen, zo leek het, en maar een paar kinderen. Qanma wees me … Lees verder →