Categorie archief: feuilleton

Het begon al donker te worden toen we eindelijk in de buurt van Klusewar kwamen, en hier leek de lesstof bewaarheid: er lag inderdaad een verende loopplank van het strand naar het eiland. Kuuksi rende voor me uit, ik stapte … Lees verder →

Op een gegeven moment begon ze te mauwen en met haar pootje op mijn hoofd te krabbelen, ik moest mijn hoofd draaien, wat moest ik zien? In mijn sombere gepeins was het niet tot me doorgedrongen dat de rotswand wemelde … Lees verder →

Hij liet me achter op het strand van Blyntera. (Of Blynxtera?) Eindelijk was ik dan in de Heerlijkheid der Heerlijkheden. Waar het koud en miezerig en schemerig was en waar ik geen andere keus had dan met mijn rug tegen … Lees verder →

De man die me het kistje had laten zien, zei: "We kunnen je over de grens brengen, naar Blynxtera. Maar er is daar niets." Hij wreef even mijn zijn hand over zijn linker bovenarm. Ik keek hem aan en deed … Lees verder →

Een van de mannen sprak: "Wij danken u voor uw offer aan de Grote Hemren." De eerste schedel. Aan het geluid hoorde ik dat hij verbrijzeld werd. Weer die spreuk. Weer een schedel, weer dat geluid. Ik stond te zwaaien … Lees verder →

De mannen – zes in totaal, allemaal in vale, zwarte kleding – gingen eerst stug door met waar ze mee bezig waren: de beenderen op de zwarte doek leggen. Schedels bovenaan, daaronder iets wat voor een skelet moest doorgaan. Steeds … Lees verder →

De mannen met de stok liepen weg, voorafgegaan door de grootuil. Het lege net sleepte door het zand. Twee anderen kwamen aanlopen met een groot zwart laken, dat ze uitspreidden over de lading. Even stond de boot onbemand. Wat me … Lees verder →

Bij een pomp vulde ik mijn waterzak, en terwijl ik om me heen keek zag ik een wachter. En nog een. Opeens leek het ervan te wemelen, zag ik overal rode mantels. Ik moest weg hier! Ik rende mijn neus … Lees verder →

Deze keer had ik Kuuksi niet nodig om me te vertellen wat ik moest doen. Ik klopte zacht op de deur van de kamer naast me. Toen er geen antwoord kwam, deed ik hem voorzichtig open. Het bed was beslapen, … Lees verder →

Het werd donker en ik hoorde het geklop van de paardehoeven niet meer. Ik waagde het erop. Doodvoorzichtig liet ik me van tak tot tak naar beneden zakken. Mijn handen raakten geschaafd en bebloed. Ik zag ze, maar ik durfde … Lees verder →