Categorie archief: feuilleton

De korte, wrede zinnetjes volgden elkaar op als een regen van pijlen. "Het was een valstrik. Mijn vrouw kwam binnen. De wachter had een mes. Ik bloedde bijna dood. Het was beter geweest … maar ik overleefde en vluchtte. Sloot … Lees verder →

Toen het schokken van zijn schouders eindelijk wat minder werd, vroeg ik: "Wil je het me vertellen?" Hij verschoof een beetje, ging met zijn rug tegen de rand van mijn bed zitten en staarde voor zich uit. "Weet je zeker … Lees verder →

Daarna danste een groep schaars geklede jonge vrouwen het podium op, de muziek vrolijk en meeslepend, een mannenkoor – weer een nieuw woord – zong en klapte, de vrouwen opzwepend die steeds uitdagender dansten. Ik merkte bij mezelf een gevoel … Lees verder →

Tussen de huisjes door liepen we naar de noordpunt van het eiland. We keken naar links en naar rechts – geen grootvors te zien. We liepen naar het water toe, dat zachtjes aan onze tenen slurpte. Puciva keek me verlegen … Lees verder →

Net als in het zuiden verbaasde ik me ook hier over het verschil tussen de eilanden. Eerst het doodse, sombere Thiarchia dat wel helemaal door grafkou bevangen leek, toen Qlusewar, waar het rook naar zee en dennen, waar een sfeer … Lees verder →

Folker zat achter een tafel, zijn grimmige blik op het strand gericht. Hij keek op toen de muzikant ons binnenliet en wees ons een zitplaats. Ik voelde me zoals ik me had gevoeld toen ik met Pucima naar Hebotva ging … Lees verder →

Als donkere regendruppels klaterden de tonen over de gang en naar mijn verbijsterde oren. Puciva kwam naast me staan. Hij leek minder verrast dan ik, had hij al eerder Muziek gehoord? Ik moet het met een hoofdletter schrijven, het leek … Lees verder →

Ik stond voor het raam dat uitkeek over het eiland. Het woord registratie klonk me een beetje onprettig in de oren en ik dacht opeens weer aan mijn spiegelhanger. Steels hield ik hem omhoog tot ik Folker in beeld had. … Lees verder →

Een hele kluwen wachters stond op het strand, een paar liepen nog het eerste stuk van de loopplank op om dan geschokt en kokhalzend om te keren. Verderop zagen we ze via de touwen weer bij de rotsen opklimmen. Na … Lees verder →

Rennend legden we het laatste stukje af naar de loopplank van Voocklama, die veel langer en hoger was dan die op Qlusewar. Ook hier zo'n toegangspoort, met een oude man die onze driehoeken controleerde. "Ze zitten achter ons aan," zei … Lees verder →