191 – de helgaviaal

Bij het eerste sneetje begon de stengel te bloeden, het water in de poel kleurde donkkerrood en begon te kolken, opeens kwam een enorme bek het water uit, zoveel tanden! Het beest van mijn paneeltje! We deinsden allemaal net op tijd achteruit, maar ik slaagde erin het blad niet los te laten, de stengel brak en ik sleepte het met me mee de kant op.

"Dat is één," zei Burman verbeten, het mes opnieuw in de aanslag. Van de helgaviaal staken alleen de ogen boven het water uit, hij gluurde vals en vraatzuchtig naar ons. Wij zaten doodstil, maar Kuuksi niet. Zij sprong dwaas heen en weer, alsof ze een slang zag, een beest dat ze niet kende maar wel wilde onderzoeken. De ogen van de helgaviaal draaiden haar kant uit en vlug haakte Burman nog een blad naar zich toe. Net voor de grote bek toehapte hadden we het op de kant gesleept. Nu nog maar een!

Opeens bedacht ik iets. Zou het helpen om hem het flesje Murmerflu – intussen half leeg – in de bek te gooien? Was het dan mijn moordlust of de zijne?
"Ik kan me niet voorstellen dat de flu's op dieren werken," zei Gladefam. "Dan zouden hier toch allemaal willoze vissen ronddrijven."
Moest ik het dan zelf nemen? Genoeg moorddadigheid opwekken om zo'n beest aan te kunnen? Mijn handen kromden zich toen ik het voorstelde. Hoe slecht ook, het was een gevoel van kracht dat heel prettig was.

Maar Burman en Gladefam zeiden tegelijk: "Nee." Gladefam pakte me vast en graaide het flesje uit mijn broekzak.
"Geef het maar aan het beest, dan ben jij het kwijt," zei ze.
"Maar als ik het nog nodig heb?"
"Het is niet de goede manier," zei ze.
Burman knikte instemmend. Hij stak zijn stok in het water en toen de grote bek opnieuw, als een enorme fontein, boven water spoot, klaar om toe te happen, wilde Gladefam het flesje erin gooien.
"Wacht!" riep ik. "Laten we het flesje bewaren!"
Met een paar ferme armbewegingen schudde ze het leeg. Ik weet niet of alles in de bek van het beest terecht kwam, er gebeurde in elk geval niets, hij merkte het niet eens. Ik voelde me slap en opgelucht, als na een erge ziekte.

Kuuksi was intussen verder gewandeld, nog een stuk naar het zuiden waar de rivier nog slomer en wijder kabbelde. Wij volgden, de twee platen achter ons aan slepend.

Dit bericht is geplaatst in feuilleton met de tags . Bookmark de permalink.

3 Reacties op 191 – de helgaviaal

  1. Ferrara schreef:

    Ik begrijp iets niet over de flu's en hoe dat zit met willoze vissen.
    Heb ik iets gemist?

  2. Ferrara schreef:

    Ik heb nog even teruggelezen en ben er achter hoor. Er gebeurt veel, ik raak de draad wel eens kwijt, niet de vlucht, maar andere bijkomstigheden.

    • Hella schreef:

      Ja, dat kan ik me wel voorstellen. Hier een lijstje van alle flu's:
      Storma - remedies in flesjes en potjes

      de flesjes: Helvarderaflu, Murmerflu, Graysaflu, Bridawertflu en Wispelerflu.
      Helvarderaflu = belangrijk voor de status quo, maakt onderdanig
      Murmerflu = maakt moorddadig en wraakzuchtig
      Graysaflu maakt grijs / onzichtbaar
      Bridawertflu = vrouwenbeschermer (innerlijke moeder) (ook tegen zwangerschap)
      Wispelerflu = tegen moed verliezen en depressie, maakt vrolijk en wellustig

      de potjes
      X = poeder om de juiste afslag op een kruising te weten te komen
      Q = zit een klein spiegeltje onderin, kun je zien of je nog goed bezig bent, anders vertekend spiegelbeeld

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *