Auteur Archief: Hella

Ik schrok op van een groot kabaal bij de ingang van onze vrouwenkloof. Voorzichtig gluurde ik om een hoekje van de voorhang. Een compleet leger van kleurig uitgedoste wachters – die konden nooit allemaal van Hebotva zijn – had zich … Lees verder →

Er stond een vrouw bij de muur op ons te wachten. "Wat moet dat?" "Stof kopen," zei ik. "Horvazoon heeft kleertjes nodig." Gauw betaalde ik voor vlees en stof, en haastte me terug naar mijn cel. Horva was erg te … Lees verder →

Op een dag – Bo was bij Horva - was er schapenvlees op de markt. Ik besefte dat dat van Taka Haringes moest komen. Dat al die grijze wol op Kraeckten San ook daarvandaan kwam. Ik wees een lap vlees … Lees verder →

Bij de vuurplaats bakte ik snel de visjes. Moest ik ze meenemen naar mijn cel? Een medekookster verzekerde me dat ik ze gerust kon achterlaten. Niemand zou ooit iets wegpakken dat het eigendom van een Hemrenva was. Rijst en tomaten … Lees verder →

Toen hij genoeg gegeten had, zei Horva: "Straks gaan we naar de rots. Het is onze taak als Hemrenva. Eens, toen Kraeckten San nog Kraeksten San heette, heeft een vrouw onze rots beklommen. Toen ze boven was, begon de rots … Lees verder →

Met Bo op mijn heup en de vuile schaal in mijn andere hand liep ik het lange eind terug naar mijn cel. Rondom mij stonden de mannenhutjes als puisten op de rotsige grond. De aanwezigheid van vrouwen werd door niets … Lees verder →

Horva had niet gezegd wat ik moest kopen. Was het een test? Ik kocht maar wat ik kende, van vroeger, van thuis. Geitenkaas, brood, rijst, kool. En geitenmelk voor Bo. "Alleen als je vlees koopt, mag je dat meteen bereiden," … Lees verder →

"Ik kom je zo halen om inkopen te doen," zei de vrouw. Ik was alleen in het schemerige kamertje. Ik rukte de lap van mijn hoofd en haalde diep adem. Ik voelde me alsof ik zou ontploffen zo opstandig – … Lees verder →

"Als jouw leven je lief is, zullen wij jouw zoon opnemen en opvoeden tot Hemrenva. Dan zullen we van jouw zonde niet meer spreken." Hij nam Bo op zijn schoot, en het leek of de kleine voelde dat het belangrijk … Lees verder →

Van het strand leidde een snel stijgend pad naar de rotsige hoogvlakte die Kraeckten San was. En midden op de hoogvlakte stond in de verte de Rots van Kraeckten San, ik herkende de vorm die ik gezien had, heel lang … Lees verder →