Auteur Archief: Hella
103 – het vogelmeisje
Hoe moest het zijn om moeder te zijn van een vogel? Waarom moest er ter ere van de Grote Hemren zoveel geleden worden? Zou ik mijn kinderen iets anders kunnen leren? Mijn kinderen. Ik gaf Mia een kus op haar … Lees verder
102 – naar de kliffen
Mia kreeg het meteen omgeknoopt. Het zat niet prettig, dat zag ik wel, maar toen we bij de kust kwamen was ik er maar al te blij mee. Overal steile kliffen die loodrecht oprezen uit de zee. Overal stonden dikke … Lees verder
101 – per grootuilbericht
"Deze heb ik vanmorgen ontvangen," zei Manuva. En op mijn vragende blik: "Per grootuilbericht." Hij vervolgde: "Jij bent Yima van Hebotva, dat is Hebotva – hij wees op Bo – en wie is het meisje?" "Miama. Een weeskind van Middelgront." … Lees verder
100 – yimama
Ik bedacht hoe wonderlijk het was dat ik op het paneeltje van mijn schild dat Schorre Clif moest voorstellen een rots met vogels had geborduurd, met op de voorgrond twee vreemde vogels: eentje met een vrouwengezicht, en de andere een … Lees verder
99 – het verendorp
"Normaal slapen we op het strand en dan gaan we de volgende ochtend naar boven," zei Jadva. "Maar jij moet onderdak hebben met die kleintjes." Er liep een pad naar het dorpje midden op het eiland. Een stenen poort gaf … Lees verder
98 – Schorre Clif 3
De verbazing in hun ogen was groot. "Stijma!" riep Jadva, en "Bo!" riep Jad. "En wie hebben we hier?" vroeg Jadva toen ze het strand bereikt hadden, Jadva met een stapel stof in zijn handen en Jad met een grote … Lees verder
97 – Schorre Clif 2
Intussen was Bo haast net zo hard aan het krijsen – en stinken – als de vogels. Ik haakte mijn schild los, liet de draagzak op het strand glijden en pakte hem op, nat en vies, en bang ook, arm … Lees verder
96 – Schorre Clif
We hoorden Schorre Clif voor we het zagen, een enorm gekrijs van duizenden vogels vulde de lucht. Niet veel later verschenen de hoge kliffen waaraan het eiland zijn naam dankte. "Er is maar één opgang," zei Rotiva. We voeren om … Lees verder
95 – broertje
Een zachte stem klonk vanaf het bed. "Neem Mia mee." "Natuurlijk niet, hoe kom je erbij," zei Rotiva. "Ik kan niet … het komt niet goed met mij …" Ik knielde bij haar neer en voelde haar voorhoofd. Het gloeide. … Lees verder
94 – het offer
"Rotiva en Jirma, jullie hebben vandaag de zware maar prachtige opdracht om een offer te brengen aan de Grote Hemren. Besef dat jullie dat doen voor hem, maar ook voor de voorspoed van ons allen. Opgelost in het water van … Lees verder











