Categorie archief: feuilleton

Gisteravond kwam mij deze afbeelding onder ogen, en ik dacht meteen: Yima! Kuuksi! Het is een teken! Dus ik heb besloten om maandag (morgen) weer te beginnen met het feuilleton. Om het mezelf nog iets makkelijker te maken, plaats ik … Lees verder →

"We lopen de hele dag door de stad," antwoordde Mia. "Sommigen maken een rit over de Heerweg om de herbergen en kooplui te controleren, anderen gaan over de brug, of zelfs een eind de rivier op." "Klaar?" Het was de … Lees verder →

De vrouw keek me oplettend aan. "Barraspira? Vanwege de gevangenisuitbraak?" "Ja. Helaas is in het bos een van ons om het leven gekomen. Het was verschrikkelijk. Ik ben alles kwijtgeraakt." "Was u uitgezonden vanuit het hoofdkwartier?" Ze leek me jonger … Lees verder →

Het waren allemaal vrouwen, dat verbaasde me. De vrouw in het bos had toch gezegd dat Mia en Bo vast allebei lid waren geworden van het redwerk? In een dubbele rij liepen we terug door de westpoort, en daar was … Lees verder →

In elk geval moest ik weg van deze hoofdstraat, die duidelijk van poort naar poort liep. De voerman had het over een hoofdkwartier gehad, zou dat in het midden liggen, daar waar waarschijnlijk ook het palast van Sfogman was? Het … Lees verder →

Toen ik de poort wat dichter naderde, zag ik links en rechts een wachthuisje. Of ze bemand waren kon ik niet zien, maar het risico was te groot. Ik stapte naar links, buiten de zuilen, en liep met een wijde … Lees verder →

Ik liep verder over de Heerweg, dat besef was zo wonderlijk. Dat Vulema hier langsgegaan was, net als alle Tweede Meisjes uit Dunkitaba en de rest van Registana. Ik wist niet of de regels van Barraspira voor heel Lopweteka golden. … Lees verder →

Ze legde mijn broek en hemd en mismaakte hoofddoek op het bed. De blauwe tuniek hield ze omhoog bij de schouders. Aan de binnenkant van de halsopening was een teken geborduurd met donkerblauw garen. Een nummer, zag ik, toen ze … Lees verder →

"Ik ben overvallen en beroofd," zei ik, mijn toon even die van Yima de prinses. Hij stak me een hand toe en trok me overeind. "Kom maar mee, dan kunt u zich wassen en ook wat eten." Via een achterpoort … Lees verder →

Gladefam pakte mijn handen. "Wees voorzichtig. We zijn niet voor niets ontkomen, jij en ik. We hebben een taak te vervullen." Toen ze het zei wist ik dat het waar was. Hoewel ik nog steeds niet verder kon denken dan … Lees verder →