Auteur Archief: Hella
150 – Morfams boodschap (2)
Mia kwam vanuit Blufams borg naar ons toe, ze had daar op het dak zitten naaien. "Wat moest Morfam?" En met een blik op mijn behuilde gezicht: "Wat moest ze, Yimama? Wat is er aan de hand?" "Pak even een … Lees verder
een verlaat feest
Het begon ermee dat ik in de Amerikaanse boekjesmaakgroep vroeg hoe een "luikvouw" in het Engels heette. Gatefold. Ik dat opzoeken, en dan kom je dus allerlei mooie sites tegen waar nog veel meer leuke vouwwijzen op staan, waaronder het … Lees verder
149 – Morfams boodschap
Ik nam haar mee naar binnen, waar het niet zo netjes was als ik het hoopte te hebben als Morfam op bezoek kwam. Ik zag haar afkeurende blik. Ze veegde met haar hand de zitbank schoon voor ze aan tafel … Lees verder
148 – huwelijkskandidaten
Onze dochters begonnen zo langzamerhand wel de leeftijd te krijgen om aan trouwen te denken. Toen Nuzafam me destijds vertelde dat ze een zoon had van Mia's leeftijd, had ik gedacht: wie weet een huwelijkskandidaat? En nu dacht ik soms: … Lees verder
147 – na Fegmans dood
Ik stond op van mijn bed, liep op stijve benen naar de waskast, het geritsel werd luider, en toen ik met het schild op het bed ging zitten, voelde ik Kuuksi in mijn rug. Ik knoopte de paneeltjes los. Weer … Lees verder
146 – de begrafenis van Fegman
De begraafplaats van Barraspira ligt buiten de muren aan de noordkant, in die kleine strook land voor de grens met Madzi Osangalala. Ik was er in al die tijd nog nooit geweest, al had ik soms wel een begrafenisstoet gezien, … Lees verder
145 – een angstig voorgevoel
Ik kon niet slapen, die nacht. Had Bo maar niets verteld! Wat had Morfam gehoord? Ik droomde van Nuzafam in de Visietunnel, een vrouw vol gaten met in ieder gat een baby van amethist. Ook Mia lag te woelen en … Lees verder
144 – Bo’s geheim (3)
"Ik stond daar in de hoek en had echt geen idee. Toen voelde ik opeens Kuuksi rondjes draaien om mijn benen en steeds opspringen naar mijn linker hand, nageltjes uit, je kent dat wel, steeds feller tot je eindelijk doet … Lees verder
143 – Bo’s geheim (2)
"We gaan dan met een ploegje jongens die het nog nooit geprobeerd hebben naar het plein. 's Ochtends heel vroeg, voor de markt begint. We gaan naar die hoek waar de Tweede Meisjes verdwijnen, tussen de stadsmuur en de muur … Lees verder
142 – Bo’s geheim
Een paar manen later - we zaten weer aan tafel - vertelde Bo ons een geheim. "Doe maar niet," zei ik aanvankelijk. Het liefst wilde ik niets weten wat me in gevaar kon brengen, wat aan mijn mond kon ontsnappen … Lees verder
