Auteur Archief: Hella

Ze legde mijn broek en hemd en mismaakte hoofddoek op het bed. De blauwe tuniek hield ze omhoog bij de schouders. Aan de binnenkant van de halsopening was een teken geborduurd met donkerblauw garen. Een nummer, zag ik, toen ze … Lees verder →

"Ik ben overvallen en beroofd," zei ik, mijn toon even die van Yima de prinses. Hij stak me een hand toe en trok me overeind. "Kom maar mee, dan kunt u zich wassen en ook wat eten." Via een achterpoort … Lees verder →

Gladefam pakte mijn handen. "Wees voorzichtig. We zijn niet voor niets ontkomen, jij en ik. We hebben een taak te vervullen." Toen ze het zei wist ik dat het waar was. Hoewel ik nog steeds niet verder kon denken dan … Lees verder →

Vol ongeloof aanschouwde ik nu de grote afgeplatte keien met sporen van karrewielen, in de verte geflankeerd door zuilengalerijen langs de kant, en bouwsels die waarschijnlijk herbergen waren of winkeltjes, en marktkraampjes waar je overdag hopelijk etenswaren kon kopen. Op … Lees verder →

We namen alle drie een drup. In mijn mond voelde het als een grote slok van een zoete, bittere, zure, prikkelende drank, de prikkeling zette zich voort in mijn hoofd en naar mijn armen. Ik wilde ook de boom in … Lees verder →

Nu was het zaak om eerst de Schaduw weer te bereiken. Het bos was aan deze kant van de rivier een stuk armetieriger. Voorbode van het lege kwartier? Ik was mijn konijnevellen kwijtgeraakt maar mijn voeten voelden minder kwetsbaar, alsof … Lees verder →

De helgaviaal liep nog stug door maar het ging steeds langzamer. Als het geen menseneters waren, waarom volgde hij ons dan? Zou het het bloed uit de stengels zijn? "We moeten de platen omkeren," zei ik tegen Gladefam. "Niet met … Lees verder →

"Jullie nemen elk een blad," besliste Burman. "Voor mij is het niet erg als ik water binnenkrijg. Denk ik." "Maar kun je dan zwemmen?" vroeg ik verbaasd. "We kregen zwemles op school. In de haven," zei hij. Daar had Bo … Lees verder →

Bij het eerste sneetje begon de stengel te bloeden, het water in de poel kleurde donkkerrood en begon te kolken, opeens kwam een enorme bek het water uit, zoveel tanden! Het beest van mijn paneeltje! We deinsden allemaal net op … Lees verder →

"We moeten uit de schaduw," zei Burman. "Kijken of er een rechter, rustiger stuk is, verderop." We wilden naar het noorden lopen, stroomopwaarts, omdat dat onze richting was, richting Harstamar. Maar Kuuksi liep naar het zuiden, hoe ik ook riep: … Lees verder →