Categorie archief: feuilleton

We hoorden Schorre Clif voor we het zagen, een enorm gekrijs van duizenden vogels vulde de lucht. Niet veel later verschenen de hoge kliffen waaraan het eiland zijn naam dankte. "Er is maar één opgang," zei Rotiva. We voeren om … Lees verder →

Een zachte stem klonk vanaf het bed. "Neem Mia mee." "Natuurlijk niet, hoe kom je erbij," zei Rotiva. "Ik kan niet … het komt niet goed met mij …" Ik knielde bij haar neer en voelde haar voorhoofd. Het gloeide. … Lees verder →

"Rotiva en Jirma, jullie hebben vandaag de zware maar prachtige opdracht om een offer te brengen aan de Grote Hemren. Besef dat jullie dat doen voor hem, maar ook voor de voorspoed van ons allen. Opgelost in het water van … Lees verder →

Naarmate de maaltijd vorderde leek het of de mensen vervaagden. Het was een vreemde gewaarwording, ik moest opeens denken aan het begin van mijn vlucht, toen ik zelf na het innemen van de Graysafludrupjes een beetje doorzichtig werd. Ik keek … Lees verder →

"Gruva, ik heb een vluchteling," zei Jadva. Gruva, dat was een vrij belangrijke naam, dacht ik. Maar zweeg. Gruva zweeg ook. "Met een kind," zei Jadva. "Wat voor kind." "Een zoon natuurlijk," zei Jadva. De deur ging verder open en … Lees verder →

Maar Jadva maakte een eind aan de vredige middag. Na het eten vertelde hij dat er allerlei geruchten de ronde deden. De Hoge Va van Takasan zou opnieuw een legertje wachters op de been brengen en dan vermoedelijk een nieuwe … Lees verder →

Toen ik wakker werd, begon het al licht te worden. Kuuksi had haar warme lijfje op mijn nek en schouders gevlijd en lag luid te spinnen. Behalve het gemekker van een schaap hier en daar was het stil. Door de … Lees verder →

Bo begon te trappelen en op mijn hoofd te slaan met zijn zachte handjes. Lizma lachte en tilde hem uit de draagzak. "Kun je al een beetje lopen, ventje?" Ze zette hem op het grindpad, hield hem vast aan zijn … Lees verder →

"Je dromen kun je misschien kwijt bij het Beeld." Ik begreep niet wat Lizma bedoelde. "We kunnen er straks even naartoe gaan. Ik heb je draagzak ook schoongemaakt." Ze zag dat ik schrok en voegde eraan toe: "Ik heb alleen … Lees verder →

Lizma kwam naar me toe en streek mijn capuchon naar achteren. Nu realiseerde ik me pas dat zij geen sluier droeg. En dat haar haar grijs was, en dat van de mannen ook. "Kom," zei ze. "Jad, jij let op … Lees verder →