Categorie archief: feuilleton

Gauw stak ik weer de weg over. Roosma was in diepe slaap, ik kon ongemerkt een flesje Bridawertflu uit de draagzak pakken. Ik legde aan wasmeisje uit dat ze elke ochtend een drup moest nemen, zolang ze onderweg was. Dankbaar … Lees verder →

Bij een kraam met allerlei geneeskrachtige kruiden vroeg ik voorzichtig naar Bridawertflu. Nu ik weer voldoende te eten kreeg, zouden mijn maanstonden vast weer op gang komen. De koopvrouw haalde omzichtig een flesje uit een kist die achter haar stond. … Lees verder →

De toon was hooghartig en cynisch, maar haar ogen keken van me weg, bang en onzeker. En de mededeling schokte me, het was iets wat ik niet bedacht had, alsof ik geloofde dat de hogere standen immuun waren voor het … Lees verder →

Alleen mijn voeten waren koud toen ik wakker werd van het opstaan van de anderen. Vrouwen van alle leeftijden, wat jonge meisjes in het wit, ik keek of ik gelaatstrekken herkende, het zouden dochters kunnen zijn van mijn leeftijdsgenoten in … Lees verder →

Ik geloof dat ik me toen pas realiseerde hoe gevaarlijk dat zou kunnen zijn. Hoe iedereen die belang had bij het in stand houden van die mythe mij zou bestrijden. De driehoek op mijn linkerarm jeukte en schrijnde. Was ik … Lees verder →

Toen ik wakker werd was het donker, maar zo te horen nog niet erg laat. Ik klopte mijn kleren af, sjorde draagzak en schild weer op mijn rug, en begaf me op weg. Heel af en toe waren er fonteintjes … Lees verder →

Ik besefte dat vluchten makkelijker was toen ik Bo nog bij me had. Hem te beschermen was een motivatie die ontzettend veel kracht schonk. Nu moest ik die kracht uit mezelf halen en ik kon niet eens tot de Grote … Lees verder →

De sterren wentelden over onze driehoek, over het kleine stukje veiligheid dat we voor nu hadden veroverd op de wereld. Ik nam de geschenken aan, ik bedacht dat ik de stukken perkament misschien op mijn schild kon bevestigen, of zou … Lees verder →

"En hoe herken ik een verzetter onderweg?" Als op commando stroopten ze allemaal hun linker mouw op. Iedereen had een klein driehoekig brandmerk aan de binnenkant van de bovenarm. De driehoek waarin we nu zaten, gevormd door de bruine wollen … Lees verder →

Wat waren het er veel! En niet alleen in Lopweteka, de verzetterskampen waren overal, tot aan de grens met Blyntera. Ik keek nog eens goed, het was anders geschreven dan we het geleerd hadden, als Blynxtera. Ik keek naar de … Lees verder →