Categorie archief: autobio
wartaal
Ik weet niet wat het is met Nelleke Noordervliet. Ik vind haar een leuk mens, luister graag naar haar columns op de radio bij OVT, lees haar graag in de krant. En tegelijk heb ik niets met haar boeken. Ja, … Lees verder
Zuid-Afrika
Het volgende boek op de plank is Het Kralenspel van Hesse. Erfenis van paps, en nog niet gelezen. (Weet iemand of het een aanrader is?) Ik dacht eigenlijk dat ik Narziss und Goldmund ook had, maar ik zie het nergens. … Lees verder
klap
Nei de Klap (na de klap) van Trinus Riemersma is een van de indrukwekkendste boeken die ik ooit las. Een groep jongeren zwerft rond door een verwoeste wereld, en de vraag is waarom je dan nog in leven zou willen … Lees verder
streekroman
Ik was vergeten dat de voorplaat zó lelijk was. Terwijl het toch een prachtig boek is. Sommige streekromans zijn prachtig, omdat ze zo goed een levenswijze en een mensengroep neerzetten, dat ze lezen als een antropologisch geschrift. Dit boek gaat … Lees verder
volgende plank
En er is alweer een plank klaar. Door naar de derde plank van boven, rechter kast. Helemaal links de Venus van Milo uit mijn ouderlijk huis, met aan haar voeten het kristallen VenusvanMilootje dat ik van oma kreeg. Dan de … Lees verder
voor altijd
Ook dit boek – Crisis en Innerlijke Groei van Johan Cullberg - herinner ik me als invloedrijk. Daarom heb ik het ook meegenomen uit de bibliotheek van paps. Ik las het bij mijn ouders thuis, op verlof. Mijn vader had … Lees verder
grootmoeder
In de greep van de zwarte hond las ik alles erover wat ik maar kon vinden. Het meeste haalde ik uit de biep (we hadden nog geen internet), maar dit boek - Breaking the Bonds van Dorothy Rowe - heb … Lees verder
met dank
Toen de zwarte hond mij voor het eerst bezocht – ik zie hem nog zitten, zo trouwhartig, op het voeteneind van mijn bed in Schotland – wist ik nog niet veel over hem. Ik las veel over hem, weggedoken in … Lees verder
fascinatie
Het boek van Miek Pot – Hildegards Godin - was mijn eerste kennismaking met Hildegard von Bingen. Wat een interessante vrouw! En zij leefde in de tijd van 'mijn' romaanse kerken, het sloot prachtig aan bij oude fascinaties. Ook de … Lees verder
LEES DIT BOEK
Ik kan me niet meer herinneren wanneer ik het kocht, of wanneer ik het voor het eerst las. Deze uitgave van het Drama van het Begaafde Kind van Alice Miller is van 1996, dus het moet in de tijd van … Lees verder
