over de wind
Hoe verschillend is de wind in verschillende landen, wat kon de wind in Schotland vermoeiend ononophoudelijk suizen in je hoofd. Heel anders dan de bolderende Nederlandse wind. En de onzichtbare wind in de woestijn! Nergens kon je aan zien dat het waaide - hele stukken woestijn zijn platte grindvlaktes, niet van die zandduinen waarvan de kruinen als engelenhaar verwaaien - en als je dan uit de auto stapte hoorde je het venijnig schuren van de wind over wereld.
Wat kan de wind een aanwezigheid zijn, een grote reus om aan het Scheveningse strand tegenaan te leunen, een briesje als een zacht strelende hand over je bezwete huid, een vijand om tegenop te tornen op de fiets.
Wij Deltawerkkinderen hoeven niet meer bang te zijn voor de storm, wij autorijmensen hoeven niet meer te wachten op een gunstige wind al had de oversteek met de ferry wel iets avontuurlijks met windkracht 8. Met zeebenen door de eetzaal wankelen, even aan dek en wat zoute sproeiers in je gezicht, en door je patrijspoortje naar die donkerwoelige baren staren … Wind en water, dat moet haast wel genetisch ingebakken zitten, het hoort bij hoe "de wereld" eruit ziet, liefst met hoge, welvarende wolken in een helder blauw.
1681 Harry Jekkers - Oh Oh Den Haag
Ook een schrijftop2000-verhaal geschreven? Zet de link hieronder!
Geplaatst in schrijftop2000
1 reactie
Over de dood
Nadat ik mijn oma dood gezien had, een onherkenbare pop van stro zo mager en zo rimpelig, had ik me voorgenomen nooit weer naar een dode te kijken. Maar toen overleed mijn moeder na een paar dagen ziekenhuis, de telefoon in de nacht, de vader aan mijn bed, ik was opeens de chauffeur en degene die de praktische dingen regelde, natuurlijk ging ik mee, en daar lag ze, het moedertje, zo vreedzaam en lief en het was goed. En daarna durfde ik weer te kijken naar andere doden, het bizarre van zo'n uitgewoond lichaam dat alleen nog een stoffelijke herinnering is aan de oorspronkelijke bewoner.
Ik ervaar een sterk verschil tussen de opgemaakte dode in de kist, en de pas ontslapene. Daarbij ervoer ik beide keren een moederlijk soort van liefde die ik ook voel bij een pas geborene.
En ach, wat is de dood nog in dit land, een advertentie in de krant, een huis dat leeg moet, en aangifte erfbelasting.
Dagelijks meldt Harald Doornbos op twitter: vandaag 65 doden in Syrië. Vandaag 187 doden in Syrië. Evenzoveel uitzinnige verdrieten waar mijn leven tot nu toe - heb dank - van is gevrijwaard.
Waarom het reptielenbrein met Angie komt? Misschien om die laatste regels.
But Angie, Angie, ain't it good to be alive?
Angie, Angie, they can't say we never tried.
Ook een schrijftop2000-verhaal geschreven? Zet de link hieronder!
Geplaatst in schrijftop2000
2 Reacties
Maar Buiten is het Feest – Arthur Japin
Ik was er zo blij mee op m'n verjaardag: de nieuwe Japin! Meteen 's avonds begonnen met lezen, en 3 dagen later had ik 'm uit. Ik ben een fan van Japin, laat dat duidelijk zijn. De Overgave vond ik zijn mooiste boek, en ook van Vaslav heb ik zo genoten!
Maar dit, "Maar Buiten is het Feest"?
Ik vond het geen goed boek, en ik wil er al schrijvend achter zien te komen waarom niet. Hoewel er tijdens het lezen al een aantal dingen waren, waar de schrijfcoach meteen bovenop gesprongen zou zijn. (En in hoeverre dat dan een kwestie van smaak is?)
Zo ergerde het mij dat het boek speelt in een ongenoemde stad. De kostuums van de beroemde zangeres gingen naar het Hoofdstedelijk Centraal Museum. Zij werd geïnterviewd door een journalist van 'het ochtendblad.'
Misschien bedoelde Japin hiermee aan te geven dat misbruikschandalen van alle plaatsen en tijden zijn. Misschien wilde hij voorkomen dat mensen dachten dat het om een 'echte' misbruikzaak ging. Mij deed het denken aan boekjes van Freddy Hagers, waarin de kinderen altijd in generic Tuinstad of Boomdorp woonden.
Ook de tijd werd vaag gehouden. Er was een 'toen' dat ergens tussen de jaren vijftig en zeventig speelde, zo vaag was het qua props en bezigheden, en er was een heden dat in feite de story question moest dragen. In dat heden had de zangeres een huis met zwembad, waarin in februari gezwommen kon worden.
In het verhaalheden waarin we dan tenslotte gewaar moesten worden 'hoe het afliep' liep het eigenlijk maar nauwelijks af.
En al schrijvend denk ik: maar dat is de clou. Dat is waar hij heen wil, met dit vage einde. Dat zo'n misbruikzaak voor de slachtoffers nooit afgelopen zal zijn, dat hun leven en hun beslissingen er voorgoed door bepaald zullen blijven. Dat je je kunt proberen te verbergen, of je voor groot publiek in de schijnwerpers kunt vertonen, het blijft voor eeuwig je lot.
Maar juist door de vaagheid en de algemeenheid maakte het te weinig indruk. Granny Parker zie ik voor eeuwig zwaargewond liggend op de grond naar een miertje staren, en van Zonne zie ik een stapel vage fotootjes die ik makkelijker terzijde schuif dan het zoveelste krantenartikel over weer een misbruikt kind. Het boek mist ankering en daardoor impact.
Over godsdienst
Over het gebed kon ik vanuit mijn hart iets schrijven. Over godsdienst vertelt mijn lichaam me van geleden kwetsuren en licht ontvlambare woede. Want wat wordt er een kwaad bedreven onder de noemer godsdienst. Mensen uitgesloten en veroordeeld, kunst kapotgehakt, oorlogen gevoerd. Als dat godsdienst is, wil ik er niets mee te maken hebben.
Zodra iemand de waarheid zegt te kennen, weet ik dat hij fout zit. Het geloof heet niet voor niets Geloof. Anders had het wel ZekerWeten geheten. Als je anderen moet vertrappen om jouw god te verdedigen, wat een miserabel godje is dat dan!
Onderzoek alles en behoud het goede. Doe wel en zie niet om. En doe niets uit naam van een opperwezen dat geen mens van aangezicht tot aangezicht gezien heeft. Gevoeld, misschien, eventjes. Een hand die draagt. Laat de kunstenaars de schoonheid van hun visioen verbeelden, maar geloof in godsnaam nooit een mens die beweert namens god te spreken.
Here endeth the lesson!
Ook een schrijftop2000-verhaal geschreven? Zet de link hieronder!
Geplaatst in schrijftop2000
1 reactie
over schoonheid
Gerard Manley Hopkins (1844–89) - Poems, 1918
Pied Beauty
Glory be to God for dappled things—
For skies of couple-colour as a brinded cow;
For rose-moles all in stipple upon trout that swim;
Fresh-firecoal chestnut-falls; finches’ wings;
Landscape plotted and pieced—fold, fallow, and plough;
And áll trádes, their gear and tackle and trim.All things counter, original, spare, strange;
Whatever is fickle, freckled (who knows how?)
With swift, slow; sweet, sour; adazzle, dim;
He fathers-forth whose beauty is past change:
Praise him.
Gevlekte pracht
Glorie zij God voor bontigheid,
Voor hemelen, marmerend als koeiehuid;
Voor bloemsproetjes uitgestippeld op vlugge forellen;
Vers vonkgepoft kastanje-herfstlicht; vinkvlerk; wijd
Landschap siergekaveld: eg-ploeg-braak geruit;
En alle beroepen, hun gerei, tuig, toestellen.Ieder net ander, zeldzaam eigenaardig ding;
Alles wat grillig uitschift (en wie weet hoe uit?)
In snel, sloom; zoet, zuur; hel, gedoofd;
Hij vadert voort boven verandering:
Hij zij geloofd.vertaling: Leo Vroman
Want ik dacht aan mijn grootste schoonheidservaring, en meteen daarachter aan die eerste zin: Glory be to God for dappled things.
We gingen begin mei naar Venetië. Onderweg was het nog koud, we hebben in de sneeuw gekampeerd en ik werd zelfs met een ski-jack aan niet warm in mijn slaapzak. Eenmaal over de bergen veranderde het landschap. De Povlakte was één voorjaarsfeest van lammetjes en bloeiende fruitbomen.
Datzelfde landschap, datzelfde feest had iemand veertien eeuwen eerder precies zo gezien, en weergegeven in het mooiste mozaïek dat er bestaat, in de San Apollinare in Classe.
Oja, muziek. Als we het over schoonheid hebben in de top2000, dan moet de Pastorale wel op één. De kosmische tekst, een mozaïek van verschillende melodieën en woorden door elkaar heen, de muzikaliteit en de inhoud, de zeggingskracht, en het bij elkaar passen van de stemmen, het is groots en meeslepend.
Ook een schrijftop2000-verhaal geschreven? Zet de link hieronder!
Geplaatst in schrijftop2000
4 Reacties
Over genot
Ik geniet van wat zacht voelt aan mijn handen, ik geniet van wat zoet proeft op mijn tong, ik geniet van wat als muziek in mijn oren klinkt, ik geniet van de schoonheid die ik met alle zintuigen ervaar, er is lichamelijk genot, er is intellectueel genot, er is emotioneel genot zoals - altijd raak - huilen om The Sound of Music.
Ik prijs me gelukkig dat ik van zoveel dingen genieten kan, dat ik niet in een maatschappij woon die mij mijn genot ontzegt. Dat ik inmiddels genoeg eigenwaarde heb om mij ook mijzelf geen genot meer te ontzeggen. Sissi én Visconti, Saris én Stoner, Sound of Music én Stabat Mater, Timothy Dalton én Johhny Depp, Rome én Groningen, alles en alles.
En ik denk aan hoe Samba Pa Ti luid opklonk in de binnenplaats van een Romeins hotel, heel lang geleden.
Ook een schrijftop2000-verhaal geschreven? Zet de link hieronder!
Geplaatst in schrijftop2000
3 Reacties
even een tussendoortje
Ik vertelde over een oude man in een scootmobiel, die steevast te laat op cursus kwam, dan nog helemaal geïnstalleerd moest worden, van koffie voorzien, en ingevoerd in de voortgang tot dusver. Geheel de lesplanning naar de barrebiesjes maar ja, zielig, gehandicapt, oud, respect.
Goh, zei iemand, zo te horen zorgde Joop uitstekend voor zichzelf.
Grappig, hoe de simpelste observeringen in waarheden als koeien veranderen. Ik ben zo gewend om rekening te houden met de ander, om stil te staan bij zijn of haar beperkingen, om vooral niet onaardig of - ergste doodzonde - egoïstisch gevonden te worden (moet je je voorstellen dat ik zeggen zou: Joop, als je die kar van je nu eens een half uur eerder opstart en zorgt dat je zit voor de anderen zitten … het idéé!) dat ik altijd weer over me heen laat lopen.
Over de klusklungels hoef ik jullie niets te vertellen, gister was er nog weer een marktkoopman die me in plaats van de florissante aardbeitjes uit de tentoonstelling een achterafdoosje in een zak frummelde, en ik zeg niks! Ik zeg gewoon niks! En niet alleen omdat ik bang ben dat die marktkoopman me niet meer lief vindt. Ook omdat ik weet dat hij me meteen overbluffen zal met: wat doe je onaardig! Waar verdenk je mij van! Helemaal niet gezellig hoe jij tegen mij doet! Of klusklungeltje: beschuldig jij me nu van liegen? Ja, lummel. Want je stáát glashard te liegen!
Maar dat zeg ik niet. Ik kruip in mijn schulp. Over mijn rug verdienen ze hun centen, van mijn reclame profiteren ze en ik lig te sidderen in bed.
Toch maar eens een therapietje volgen in het nieuwe jaar. Assertiviteit voor dummies. One of these days these boots are gonna walk all over you dum dum dum dum dum dum dum dum ...
Geplaatst in schrijftop2000
4 Reacties
Over het gebed
 |
 |
Ik ben niet met bidden grootgebracht. Wij waren thuis "niets" en hadden met kerkelijkheid niet veel op. Wel kreeg ik het kerstverhaal voorgelezen, als iets waarvan je op de hoogte moest zijn.
Bij mijn vriendin thuis waren ze christelijk. Bidden voor het eten, ik vond het altijd een gênant moment. Ze hadden een kinderbijbel, met grote platen erin. Die van Jezus aan het kruis was eng, met die grote spijkers, reden voor mijn vriendin om het boek onverhoeds in mijn gezicht open te slaan.
Later sloop een soort van geloof - los van elke institutie - mijn leven binnen, door de film Jesus Christ Superstar. Op school hadden we een fantastische muzieklerares, die de musical verbond met de Mattheus van Bach. Later zouden ook de Messiah van Händel en het Requiem van Verdi belangrijk voor me worden.
Bidden deed ik bijna nooit. Behalve om te vragen mijn geliefden te bewaren. Toen ik met kindeke in New York was, is zij twee dagen weg geweest om een vriend uit Houston te bezoeken. Ik liep alleen door Harlem, en iemand hield me staande. "Can I pray for you today?" Hij bad, zomaar midden op de stoep: "Dear Lord, please let Harmke be safe on her travels," een mantra die ik vaak herhaalde toen ze in Zuid-Amerika was.
In de periode van mijn scheiding smóórde ik soms in de heftige en tegenstrijdige emoties die me overspoelden. Ik beplakte een doosje met serene Vogeler-vrouwen, en maakte bovenin een spaarpotgleufje. Daarin stopte ik mijn gebeden. Lieve God, leer mij deze woede te verdragen. Lieve God, pas op mij want ik sta niet voor mezelf in. Of soms alleen maar: God, help. Ik vouwde het papiertje op en duwde het door de opening. Even voelde ik me dan gedragen.
En waar komt het reptielenbrein mee? Een stokoud hitje uit begin jaren 70.
Ook een schrijftop2000-verhaal geschreven? Zet de link hieronder!
Ludieke Kriebels & Krabbels Ferrara Veertje Vederlicht Adriaan Hendriks Adriaan Hendriks
Over goed en kwaad
Als ik dit plaats, is de wereld niet vergaan, ondanks een overmaat aan kwaad, of zou toch het goede overheersen behalve in de media die dwaas genoeg meer geld verdienen naarmate ze meer kwaads berichten? Het kwaad bestaat, zoveel is duidelijk. Dat ik het herken zegt niet dat ik me onder het goede schaar, het zegt dat ik wakker ben waar ik veel liever was blijven slapen.
Maar dat rolt zo uit m'n vingers het toetsenbord op terwijl ik al tijdens het typen denk: niet waar. Open ogen zijn altijd beter. Niet fijner, niet makkelijker, maar wel beter. Het oog in de rots. De waarheid weten en erkennen.
Er is niets mis met kaarslicht, eventjes. Maar dan weer de TL-buis aan, of het gordijn wegtrekken voor het helle zonlicht.
En het liedje waar mijn reptielenbrein mee komt, van ver vóór goed en kwaad? David McWilliams - Can I Get There By Candlelight. De goeie ouwe Jan van Veen Candlelight. Die gewoon nog bestáát! De wakkere en de slapende bestaan dus gewoon naast elkaar. Alles bestaat tegelijkertijd, goed én kwaad.
Ook een schrijftop2000-verhaal geschreven? Zet de link hieronder!
Ferrara Ludieke Veertje Vederlicht Kriebels & Krabbels Kriebels & Krabbels
Geplaatst in schrijftop2000
5 Reacties
