Tagarchief: marie kondo
orkaan
Ik weet zeker dat ik het ooit gelezen heb, het is ook al heel lang in mijn bezit, en voorin staat de naam van mijn vader en een datum in 1976. Heb ik het daarna van hem gekregen? De flaptekst … Lees verder
raadselachtige tijden
Het is een uitgave uit 1974, deze Metamorfose van Couperus, en je ziet het er aan af. Naast de moderne auteurs raakte ook Couperus mij, aan het eind van de middelbare school. Natuurlijk geholpen door de mooie tv-series, maar ook … Lees verder
goud en blauw
Alweer zo'n herinneringenloos kleinood. En toch, als je zo leest wat er achterop staat … en de prachtige voorplaat … Streng valt Marie Kondo me in de rede en zegt: schenkt het vreugde? Vlamde het vonkje? Nee. Alleen van het … Lees verder
heldere koelte
Ik kreeg het op mijn achttiende verjaardag van oma, De Kroeg van Groot Verdriet. De titel alleen al! Ook weer zo'n boek dat al meereist sinds de middelbare school. Het speelt in New York, lees ik achterop, dat maakt me … Lees verder
de engel
Ik wist niet dat ik het al zó lang had, deze Sprookjes van Godfried Bomans. Heel kort na zijn overlijden gekregen dus. Het was erg dat hij dood was, net zo erg als vele jaren later het overlijden van Jan … Lees verder
Rascha Peper
Rascha Peper is zo'n schrijfster die je niet kent. Die niet constant op tv verscheen om met een gekreukeld hoofd te vertellen hoe zwaar het leven was. Die gewoon schreef, en prachtig. Ik herinner me Rico's vleugels, en vooral Dooi, … Lees verder
woestijn
Toen we eind 1990 naar Oman zouden gaan, begon ik over het Midden-Oosten te lezen. Geen idee had ik van die cultuur, de culture shock was dan ook enorm. Het was pas later, toen we alweer terug waren in "het … Lees verder
in de roos
Dan was dit zeker het boekje waar ik mee in de war was, toen ik dacht dat ik het van een vriendin had gekregen maar het bleek van mijn ouders. De titel doet me meteen denken aan Thús is de … Lees verder
meestervader
Ziezo, het vorige plankje is klaar. (Nog een boek weggedaan, en over het andere, Surfacing van Margaret Atwood, heb ik al geschreven.) Nu de volgende Nederlandse plank. Weer meer leesherinneringen. Volle plank, weinig snuisterijtjes. Links zitten twee engeltjes, het ene … Lees verder
een zalmmoot
Nog drie boeken, dan zijn we door deze plank heen. Inmiddels heb ik de hele Kleine-Huisserie erbij gezet, zoveel zijn er weggemariekondood. Nu alweer een boekenfestijnboekje, en wie is die Tony Parsons überhaupt dat ik een boek van hem heb … Lees verder
