Tagarchief: marie kondo

Iedereen is altijd weg van Nescio. Pas nog in een van de marathoninterviews die ik heb beluisterd – ik weet niet meer met wie – zei een schrijver: of het over mij ging! Eindelijk! Zo'n sensatie, zou je die alleen … Lees verder →

Ik was erg onder de indruk van De Grote Zaal. Ik vind Nederland Leest ook een goed initiatief. Maar dat dit flodderige uitgaafje joy sparkt … nou neuh. Je moet van Marie Kondo bij alles wat je bezit nagaan of … Lees verder →

Ik herinner me helemaal niets meer van Klaaglied om Agnes. Ik heb het voor mijn lijst gelezen. Wat me hogelijk verbaast, is de inscriptie. Paps heeft het zelf aangeschaft, in oktober 1976 (ik woonde al op kamers in Groningen en … Lees verder →

Ik heb Draußen vor der Tür al eens genoemd, ik kon het op dat moment niet vinden, het is ook zo'n dun boekje. Maar het maakte zoveel indruk op me, we lazen het in de klas (nog bij onze geliefde … Lees verder →

Dit boekje – Bruder und Schwester van Leonhard Frank – heb ik voor mijn Duitse lijst gelezen. Het stond bij paps in de kast, en nu heb ik het geërfd. Ik weet nog dat ik het prachtig vond, hoe het … Lees verder →

Er zijn niet zoveel Hella's, dus dat schept op zich al een band. Plus ik ben altijd onder de indruk van de relatie die Freek en Hella hebben. Wat een mooi organisch stel. Niet lang geleden was er een documentaire … Lees verder →

Het volgende boek op de plank is Eline Vere. Maar ik heb genoeg gezegd over Couperus. Hier en hier en hier en hier en hier. Koot is ook een grote held van me. Na Koot en Bie is de zondagavond … Lees verder →

Ik vind de tijd helemaal niet zo tandeloos. Ook nu bijt hij me weer: hoe kan dit boekje uit 1992 zijn terwijl ik toch zeker wist dat het ook van de oude kern was? In 1992 was ik al expat … Lees verder →

Nog zo'n Salamanderpocket, het valt me op dat de ook hier de flaptekst het einde prijsgeeft, rare gewoonte. Ik heb dit boekje op jonge leeftijd gelezen, en herinner me wel dat ik ervan onder de indruk was. Uit de verbruinde … Lees verder →