Categorie archief: schrijftop2000

Kleren zijn je harnas en je kluister, zegt de profeet, maar dat zei hij misschien op een plaats en tijd waar dat ook zo was, toen het hier ook nog zo was met de verplichte hoed om aan te geven … Lees verder →

Het hoeveelste huis bewoon ik nu? Even tellen: Leeuwarden 1, 2, Heerenveen 3, Groningen 4, Delft 5, 6, Oman 7, 8, Aberdeen 9, Houston 10, 11, Leeuwarden 12, Groningen 13. Als dat maar goedkomt! Er zijn veel liedjes over huizen. … Lees verder →

"De zin van het leven is een vorm vinden voor het lijden," hoorde ik Freek de Jonge pas zeggen bij radio Kunststof. Iemand was het hartgrondig met hem oneens want niets is immers zo zinledig als lijden. Maar ik begreep … Lees verder →

Eerst maar inventariseren wat er spontaan opkomt. Iets met Postman, iets met Paperback Writer, iets met Chain Gang. Als timmermanskleindochter aan de Carpenters denken. Aan Arbeidsvitaminen denken, en de opdracht die moeders wekelijks kreeg om daar bepaalde liedjes van op … Lees verder →

En het eerste wat in mijn hoofd zingt is: someone left the cake out in the rain … MacArthur Park, en de herinnering die daaraan is verbonden heeft totaal niets met eten en drinken te maken. Of met drinken, een … Lees verder →

Matig je geen dankbaarheid aan, zegt de Profeet, en ik ben in verwarring. Moesten we juist niet dagelijks dank zeggen voor de zegeningen op ons pad? Moesten we niet altijd keurig netjes bedanken voor cadeaus en verjaarskaarten? Was ondankbaarheid - … Lees verder →

Wat zijn er veel nummers die bij me opkomen! Teach your Children, Child in Time, Father and Son, Pappie Loop toch niet zo Snel … maar ik moet opeens denken aan de Poppys, met Non, non, rien a changé. Ten … Lees verder →

Deze tekst heeft zo lang boven mijn bed gehangen toen het nog alleen mijn bed was. " … laten er tussenruimten zijn in je tezamenzijn. Laat de winden des hemels tussen je dansen." En vlak daarnaast hing de mooie tekening … Lees verder →

Janee, sommige herinneringen zijn te privé. We gaan het dus niet hebben over Whole Lotta Love, Nights in White Satin of Ne Me Quitte Pas. Als ik de tekst van Gibran lees, gaat die ook niet over dat soort voorbijgaande … Lees verder →

Is het te veel een inkoppertje om als eerste aan de Veerpont van Drs. P te denken? Het is een hele oude herinnering (het liedje is uit 1973, zie ik). Ik leerde meestal het effectiefst 's morgens vroeg. Dan zette … Lees verder →