Categorie archief: autobio
openbaring
Ik kwam op het spoor van David Whyte toen ik de online Heldenreiscursus maakte. Ik kwam een gedicht tegen waarbij stond dat het uit een boek van David Whyte kwam. Het gedicht zelf is van David Wagoner, maar kennelijk was … Lees verder
English verse
Dit zijn de onderste twee van dat stapeltje links. Die blauwe neem ik nog regelmatig ter hand. Alle Engelse gedichten die je in je leven tegenkomt, staan erin. Tyger tyger burning bright, To his coy mistress, Break break break, Break … Lees verder
menigten
Ik weet niet meer waar en wanneer ik hem kocht, deze uitgave van Leaves of Grass van Walt Whitman uit 1900. Ik weet nog wel waarom. In The Vein of Gold introduceert Julia Cameron het begrip secret selves: verborgen ikken. … Lees verder
geleerd
Ook dit boek dateert uit de anderhalf jaar dat ik Engels studeerde. Reist ook al bijna veertig jaar met me mee dus. Ik vond het altijd wel geleerd staan, zo'n boek van de OUP (en dan weten wat die afko … Lees verder
Only Connect
Deze twee boekjes zijn nog van mijn eerste jaar in Groningen (1976). Engels studeren omdat je zo van Tennyson houdt – het is misschien niet de meest ideale motivatie. De lessen uitspraak en Engelse geschiedenis, stomvervelend vond ik ze. Maar … Lees verder
Joy to the World!
Al een tijdlang ben ik in de ban van Marie Kondo, de Japanse opruimgoeroe. Haar boek is een aanrader, je wilt meteen aan de slag. Toen ik nog ziek op bed lag, pakte ik kleine laadjes aan, en mestte ik … Lees verder
aansteller
Ik vind officieel ziek zijn nog best moeilijk. Kwakkelaar zijn is anders. Dan trek je je uit het openbare leven terug als de kwakkels zich aandienen, en ben je weer fit, dan toon je je frisse snoet aan de buitenwereld. … Lees verder
ouwevrouwenbotjes
Ik heb getwijfeld of ik wel over ziek zijn moet schrijven op mijn blog. Het is tenslotte ook mijn werkstek en mensen moeten niet denken dat ik te zwak ziek en misselijk ben om te werken. Laat mij u verzekeren: … Lees verder
de vreugde van de ouderdom
Als je geen holocaust-survivor bent, of een Afrikaans hongerkindje, mag je niet klagen. In feite ben je dan een heel slecht mens, als je durft te klagen. Want daarmee zeg je zoveel als: rot voor je van dat concentratiekamp maar … Lees verder
klachten
als kind mocht ik al niet klagen want oh, de arme mensen en wij in de oorlog, jij, luis, zere kop, klagen? schaam je schaam je haat je woei mij dan niet alles aan liefde rijkdom, hoge cijfers, vaandels van … Lees verder
