Categorie archief: autobio
deutsch
Op school was ik best goed in Duits (moest ook wel, met een Deutschlehrer als Vati). Van sommige Duitse boeken was ik ook erg onder de indruk. Ik herinner me vooral Draußen vor der Tür (met dat zinnetje "ich bin … Lees verder
kimonovrouw
Altijd was Langs Lijnen van Geleidelijkheid mijn lievelingsCouperusboek. Want vertelde het niet precies mijn geschiedenis? Van terugkeer naar de eerste geliefde, na een sprookjesachtig intermezzo met een ander, dat niet bestand was tegen de nuchtere werkelijkheid van het "echte leven"? … Lees verder
Hella’s
Ik heette niet altijd Hella. Ik was vernoemd naar mijn beppe Hiltje, en mijn roepnaam was Hilleke. Toen ik van de kleuterschool naar de lagere school ging, hebben we daar Hella van gemaakt. Ik kan me niet meer precies herinneren … Lees verder
weg van Oman
Dit boek is me altijd bijgebleven omdat ik erover schreef in mijn boek "Weg van Oman." En daarom mag het blijven, ook al is het een vertaling en zal ik het vast nooit weer lezen. WEG VAN OMAN Ik keek … Lees verder
diepfries
Dit is een verrukkelijk boek. Levensverhalen van Friese landverhuizers. Als expat sprak het mij extra aan, en het heeft ook een stuk inspiratie geleverd voor het boek waar ik nu met horten en stoten aan bezig ben. En het is … Lees verder
blijvertje
Deze Dorrestein is uit 2011, dus nog maar kortgeleden gekocht (wie weet ook op het Boekenfestijn) – en toch weet ik bijna zeker dat ik hem niet gelezen heb. Of anders heeft hij totaal geen indruk gemaakt. Nu zijn de … Lees verder
Hollandse Zaken
Het was verre van mindful, de manier waarop ik gisteravond naar Hollandse Zaken keek. Het is een van mijn grootste valkuilen: de machteloze opwinding over grenzeloze, onweersproken domheid. Wat heeft zo'n programma voor zin? Of liever: wat heeft zo'n programma … Lees verder
de dingen die niet voorbijgaan
Van Oude Menschen was ook zo'n indrukwekkende tv-serie. Ik herinner me het bespookte gelaat van Caro van Eyck. Ik heb aan de Stille Kracht en deze serie een onuitroeibare fascinatie voor tempo doeloe en Indisch koken overgehouden. Indonesië staat nog … Lees verder
God
Toen we in Californië langs een Gold's Gym kwamen, snapte ik meteen waar Leon de Winter zijn titel vandaan had. Ik vond het een leuk gevoel om dat te weten, iets wat ik niet geweten had als ik niet in … Lees verder
cola drinken
Ook in dit boek staat geen datum, ook dit boek heb ik in geen jaren (bijna veertig) herlezen, en toch herinner ik me als de dag van gister – cliché dat, en niet helemaal waar, want in wélk dagboek dan? … Lees verder
