Categorie archief: autobio

Het volgende boek op de plank is Eline Vere. Maar ik heb genoeg gezegd over Couperus. Hier en hier en hier en hier en hier. Koot is ook een grote held van me. Na Koot en Bie is de zondagavond … Lees verder →

Ik vind de tijd helemaal niet zo tandeloos. Ook nu bijt hij me weer: hoe kan dit boekje uit 1992 zijn terwijl ik toch zeker wist dat het ook van de oude kern was? In 1992 was ik al expat … Lees verder →

Nog zo'n Salamanderpocket, het valt me op dat de ook hier de flaptekst het einde prijsgeeft, rare gewoonte. Ik heb dit boekje op jonge leeftijd gelezen, en herinner me wel dat ik ervan onder de indruk was. Uit de verbruinde … Lees verder →

Ik weet zeker dat ik het ooit gelezen heb, het is ook al heel lang in mijn bezit, en voorin staat de naam van mijn vader en een datum in 1976. Heb ik het daarna van hem gekregen? De flaptekst … Lees verder →

Het is een uitgave uit 1974, deze Metamorfose van Couperus, en je ziet het er aan af. Naast de moderne auteurs raakte ook Couperus mij, aan het eind van de middelbare school. Natuurlijk geholpen door de mooie tv-series, maar ook … Lees verder →

Ik kreeg het op mijn achttiende verjaardag van oma, De Kroeg van Groot Verdriet. De titel alleen al! Ook weer zo'n boek dat al meereist sinds de middelbare school. Het speelt in New York, lees ik achterop, dat maakt me … Lees verder →

Ik wist niet dat ik het al zó lang had, deze Sprookjes van Godfried Bomans. Heel kort na zijn overlijden gekregen dus. Het was erg dat hij dood was, net zo erg als vele jaren later het overlijden van Jan … Lees verder →

Rascha Peper is zo'n schrijfster die je niet kent. Die niet constant op tv verscheen om met een gekreukeld hoofd te vertellen hoe zwaar het leven was. Die gewoon schreef, en prachtig. Ik herinner me Rico's vleugels, en vooral Dooi, … Lees verder →