Categorie archief: autobio
afbraak
Ook dit is weer zo'n voorbeeld van een boek over middeleeuws Friesland dat in de periode na mijn afstuderen is verschenen. Er moeten wel 500 stinzen geweest zijn, en ook daar is vrijwel niets van over. Zelf ken ik alleen … Lees verder
kloosters
Bijna zestig kloosters telde Friesland in de Middeleeuwen. Moet je je voorstellen dat die niet waren afgebroken, dan kon je daar dus je eigen Clairvaux, Cluny, Maulbronn of Reichenau vinden. Helaas is er vrijwel niets bewaard gebleven. Er zijn fundamenten … Lees verder
magie
Het staat mij vaag bij dat ik Gewijde Plaatsen in Friesland pas ver na de studie heb gekocht, omdat ik het zo magisch vond. Iets van die magie heb ik in Brandsporen geprobeerd te vatten in de scènes die op … Lees verder
slappe sukkels (2)
Door pijn en andere narigheid slaap ik vaak lang uit. Zo hoorde ik mijn eerste journaal van de dag pas om 11 uur vandaag. Ik kan er online geen fragment van terugvinden, maar mij viel direct op, dat dit een … Lees verder
schatkamer
Toen ik afstudeerde, woonde ik in Delft, en Friesland was best ver weg. Ik herinner me nog dat ik een keer naar Tresoar ging, in Leeuwarden, en me in verrukking op de grond tussen de kasten liet zakken. Wat daar … Lees verder
serendipiteit
Uit de Encyclopedie van Friesland heb ik vooral veel kaartjes gehaald, voor de scriptie. Mooi gedetailleerde kaarten van gemeenten, van grondsoorten, van aantallen inwoners. En ook wel wat gegevens over geschiedenis, over plaatsnamen, dat soort dingen. Het is een ongewijzigde … Lees verder
grazige weiden
Nog lang na het afstuderen bleef de belangstelling naijlen voor alles wat met mijn kerkjes te maken had. Het leek wel of het ook in de tijdgeest paste, er verschenen steeds meer boeken over de Friese middeleeuwen, die afrekenden met … Lees verder
Friesland
Ik ben door mijn meisjes- en kinderboeken heen (er is nog een plankje prentenboeken van kindeke, daar kom ik later nog aan toe). Het volgende plankje is Friesland, de meeste boeken aangeschaft rondom mijn studie. Ik studeerde in 1989 af … Lees verder
verdwenen
Het Land dat Verdween staat tussen de Bolderburens en de Pippi's maar alleen omdat het ook zo'n klein wit boek is. Want het is eigenlijk geen kinderboek, Astrid Lindgren vertelt erin over haar jeugd, en ook – dat was ik … Lees verder
Pippi en ik
Dit is mijn Pippi, ook weer van De Tille in Leeuwarden. De vertaling is uit 1967, toen woonden wij al in Heerenveen, dus vermoedelijk een cadeautje van opa en oma, of pake en beppe. Deel twee en drie heb ik … Lees verder
