Ik heb iets heel raars. Altijd als ik aan 't stofzuigen ben – mijn minst geliefde huishoudklus – komt langzamerhand in mijn hoofd een KeesdeJongendialoog op. Ik treed in discussie met degenen die mij onrechtvaardig behandeld hebben. Ik word bozer en bozer naarmate mijn huis schoner en schoner wordt. Ik raas en tier en geef de felste weerwoorden op in het verleden geuite beschuldigingen of leugens. Ik geef ze van katoen en van Jetje en op hun falie en hun sodemieterij, en waar ik afstoffen nog wel kan ombuigen tot iets sereens – het dankbaar oppoetsen van mijn mooie spulletjes – wordt stofzuigen een klus waar ik totaal chagrijnig uit ontwaak. Waarna het huis dan wel schoon is, maar ik vuil.
Voer voor psychologen?
stofzuigen
Libellebil*
Met verbijstering gekeken naar die docu over de Libelle. Heb je 'm nog niet gezien en moet je bezuinigen op geld (abonnementen) of op tijd (minder onzin lezen) kijk 'm dan even terug.
Gegarandeerd dat je dan nooit meer een damesblad koopt. Wat een cynische vertoning. Kandidaten uitzoeken op zieligte. Deze heeft een nieuw hart! Jamaar deze is ook nog gescheiden! Want dat wil de heilige Libelleres. Die wil meeleven. En hoe meer er mee te leven valt, hoe meer Libelleressen, en dat is waar het om draait, Twee-en-een-half Miljoen Libelleressen lezen deze onzin iedere week weer. En de dames van de redactie weten precies wat de Libelleres wil. Die wil namelijk uitsluitend bevestigd zien dat zij normaal is. Dus mogen er alleen normale kleren (zónder billen*), normale recepten, normale kerstdiners en paastafels in de Libelle, die gezamenlijk worden gerangschikt in een übernormaal kleurenpalet. Alleen de langere artikelen, die moeten dus gaan over Hele Zielige Mevrouwen. Uitsluitend om de normaliteit – met dankbare verzuchtingen – van de Libelleres te benadrukken. En voor het kerstnummer? Ik citeer: "'t Hofnarretje is meer voor het Kerstnummer."
Een compliment aan de documentairemakers. Halverwege zapte ik even weg omdat ik het gevoel had: wat is dit voor een kritiekloos avro-programma? Maar het gebeurde sluipenderwijs. Alle getoonde lieflijkheid met als ondertiteling het cynisch (door henzelf vast niet zo bedoeld noch ervaren) commentaar van de Libellemaaksters. Knap gedaan. Ben benieuwd of het de Libelle ook abonnees kost. Of hebben zij van deze kritische discussie op twitter niets meegekregen? Libelle twitterde in elk geval: "Dank voor alle reacties, daar gaan we lekker van nagenieten."
titel Libellebil
ikea en de tijdgeest
Dat moet je dus niet willen. Dat je een verjaardag hebt in Groningen, en dan 'gauw even' langs de Ikea voor een nieuwe lampenkap. Allemachtig! Alle mensen die niet op de verjaardag van Timen waren, hadden zich bij Ikea verzameld. Ik stond op een parkeerterrein bij Delfzijl in de buurt of daaromtrent, ik kon het nauwelijks terugvinden en liep zwabberend door de storm om mijn nieuwe lampenkap tegen de ergste stortregen te beschermen.
Toch doen ze iets helemaal goed bij Ikea. Ze ruiken daar de tijdgeest, dat onaanraakbare fantoom opgebouwd uit de gemeenschappelijke gevoelens van de westerse mens ten aanzien van maatschappij en tijdsgewricht, en spelen daar op in. Alles is opeens helemaal Zen. De kleuren zijn rustig, de materialen natuurlijk. Wat we haten aan de tijdgeest keren zij om en bieden ons het tegenovergestelde. Geen brandende revoluties, ontwrichtende crises, toxic overload, infobesitas, maar een rieten poef, of een lampenkap met voorjaarsbloesem. Die dus maar meegenomen, de storm in.
horror-internet
Tv-kijken is met twitter tig keer zo leuk geworden. Niet alleen krijg je de meningen van anderen over hetzelfde programma (en kun je zelf effectiever schelden dan tegen de beeldbuis), je krijgt ook alle programma's mee die je niet verkoos te zien. Zo moest ik gister de helft van Tros Radar missen omdat ik eerst Mixed Up moest kijken, maar kreeg ik wel mee dat het over de Gevaren van Internet ging. Oh jee en ach wee.
Nu krijgt Radar de kijkcijfers natuurlijk alleen van het bangmaken van mensen, ik merkte het vroeger bij mijn autobiobeginnersploeg, de dames moesten altijd eerst even de wereldgevaren volgens Radar doorspreken. En wat ik daar dan van vond. Ik had het nooit gezien, dat was wel jammer. Maar Radar is net zoiets als het weerbericht van Piet Paulusma: altijd graden en windkrachten en horrorscenario's erger dan de werkelijkheid, want dat genereert kijkers.
't Laatste stukje nog gezien, bij Radar, over Facebook. Nu zit ik zelf niet op Facebook, want ik vind 't wel druk genoeg, met bloggen en twitteren en LinkedInnen. Maar in plaats van dat zo'n programma nu duidelijk maakt wat je wel en niet op zo'n site moet zetten, doen ze alsof het een hurricane is die op ons afkomt zonder dat we er iets aan kunnen doen. In plaats van dat ze mensen internet-savvy maken, maken ze ze internet-dummy. En de oudere medemens, die zo ontzettend veel zou kunnen winnen bij deelname aan sociale netwerken, jagen ze de stuipen op het lijf. Ga niet naar buiten, waarschuwen Piet en Radar. Blijf naar ons tv-programma kijken, dan worden wij lekker rijk en beroemd, en kan jij onrustig slapen.
afbeelding afkomstig van Frankwatching
alles goud
Vandaag moet ik met de belastingen aan de gang. Niet direct de leukste bezigheid. Veel liever zou ik verder gaan met The Artist's Way inspiratiemails, die al voor een groot deel in de steigers staan, maar nog vervolmaking behoeven. Mooie plaatjes, inspirerende citaten, tips voor aanvullende boeken … Totdat ik erachter kom dat ik vandaag zou beginnen met het hoofdstuk dat over geld gaat. Piepklein gevalletje synchroniciteit, toch weer.
Eerst de btw-aangifte dan maar. Domdomdom dat ik die gepeperde factuur voor 1 januari heb verstuurd. Nu moet ik de btw al afdragen terwijl de betaling nog niet binnen is.
Buiten lijkt het wel lente. Ik hoor de vogelen des velds tekeergaan of het veld vol eetbare dukaatjes ligt. En zo is het ook. Dat is een vertrouwen om vast te houden in tijden van crisis. Om boven m'n bureau te hangen ook. Het veld ligt vol eetbare dukaatjes!
alle bijdragen aan de #schrijftop2000 2011
Van 1-31 december 2011 hebben diverse mensen hun herinneringen aan nummers uit de top2000 opgeschreven. Ik verzamelde alle bijdragen aan de #schrijftop2000 in een balk hiernaast. Nu het feest voorbij is, en mijn blog weer moet opgeschoond, zet ik ze hier bij elkaar, zodat ze voor iedereen nog terug te lezen zijn
schrijftop2000-deelnemers
0000HOE HET WERKT0000
0002 The Eagles
0007 Pink Floyd
0007 Pink Floyd
0019 Adele
0020 Alan Parsons Project
0027 Shaffy & List
0035 Bette Midler
0039 Coldplay 0041 Rolling Stones
0045 Moody Blues
0052 Van Dik Hout
0056 Beatles
0058 Simon & Garfunkel
0071 Fleetwood Mac
0088 Abba
0091 10cc
0108 Jackson Browne
0160 Kyteman
0167 The Eagles
0177 Gé Reinders
0183 Queen
0192 Kate Bush
0204 The Doors
0210 Police
0215 Janis Joplin
0219 Boudewijn de Groot
0219 Boudewijn de Groot
0227 Focus
0272 Jefferson Airplane
0311 Eva Cassidy
0315 Skik
0328 Neil Young
0330 Kansas
0350 Don McLean
0363 Michel Fugain
0389 Tracy Chapman
0395 Chris de Burgh
0424 Gotye
0435 The Who
0463 Gilbert O'Sullivan
0482 The Who
0484 Leonard Cohen
0494 Bob Dylan
0500 Iron Butterfly
0531 Nazareth
0557 Bob Marley
0590 Eva Cassidy
0597 John Denver
0599 Tavares
0635 Adamo
0638 Frank Sinatra
0646 De Dijk
0673 Neil Young
0694 Enya
0699 The Shadows
0702 Frankie goes to Hollywood
0706 Melanie
0811 Vicky Brown
0824 Janis Ian
0862 Beatles
0866 Heart
0867 James Taylor
0871 Steve Miller Band
0871 Steve Miller Band (2)
0874 Rolling Stones
0888 Sade
0889 Chris Isaak
0912 Emerson Lake & Palmer
0966 Roberta Flack
0966 Roberta Flack (2)
0982 Crosby, Stills, Nash & Young
0983 Barbra Streisand
1010 Maggie MacNeal
1011 Golden Earring
1016 Zen
1035 Jim Croce
1038 David Sylvian &
1060 Bread
1102 Spandau Ballet
1148 Ramses Shaffy
1176 Charles Aznavour
1184 Monty Python
1237 Marianne Faithfull
1244 Jefferson Airplane
1244 Jefferson Airplane
1259 Magna Carta
1343 Donovan
1343 Donovan (2)
1345 Billy Joel
1372 Julien Clerc
1513 John Lennon & Joko Ono
1564 Joni Mitchell
1564 Joni Mitchell (2)
1578 Chi Coltrane
1598 Doobie Brothers
1680 Chaka Khan
1697 America
1754 Donovan
1786 Frans Halsema
1795 Robert Palmer
1812 Olivia Newton John
1900 Marlene Dietrich
1947 Jim Reeves
1964 The Beatles
1982 Dalida & Alain Delon
2001 Gordon Lightfoot
een nieuwe morgen
Voorzichtig kijk ik om een hoekje, eerst van m'n oogleden, dan van 't gordijn. Is-ie weg? Die grote lawaaigriezel die Oudjaar heet? Mister Annus Horribilis?
Ja, hij is weg. De laatste resten mogen in de kliko, de kerstlichtjes ontward en opgeruimd, een uitgegeven kindeke komt de stofzuiger hanteren, en ik blaak (op wat restjes kater in de buik na) van werklust en inspiratie.
Wie heeft toch ooit bedacht dat "feestdagen" er zo uit moeten zien? Waarom gaan we niet allemaal mediteren in een hutje in de woestijn, en laten we ieder in onszelf het nieuwe kind van het nieuwe jaar geboren worden?
Of gewoon weer lekker buiten spelen, bedelt Pjotr bij de achterdeur. Zijn breintje is te klein voor trauma's. Ik zal zijn vuurwerkangst nog lang bij me dragen, die instinctieve angst die hij uit Houston – tornado- en hurricaneland – heeft meegenomen. Wegkruipen, je inbouwen in het meest omsloten hoekje. Ik herken dat wel. Mijn breintje is daarvoor groot genoeg. Waar je verder niet veel voor koopt natuurlijk.
Maar aan de slag. Het nieuwe jaar wacht en ik popel!
1622 Simon & Garfunkel
I'm a rock (1966)
Lang zitten dubben: met welk nummer zou ik deze schrijfmarathon besluiten? Eindeloos de lijst op en neer gescrolld, nog andere liedjes overwogen, wat waren mijn favorieten, Janis Joplin, CSN&Y, Leonard Cohen, Bob Dylan (vooral het bandje van de bootleg LP met Masters of War erop), Randy Newman, Jim Croce, Joni Mitchell, Moody Blues, Aznavour, Bécaud, Roxy Music, Vaya con Dios, Sinead O'Connor, Enya … te veel te vaak.
Dus ik eindig met een liedje waarmee ik niet wil eindigen.
Of liever: zo is het nu. Ik ben een rots, ik ben een eiland.
Goed voornemen: volgend jaar die Bridge over Troubled Water bouwen.
Schrijven is alvast een goede manier. Het was fijn!
Ook een schrijftop2000-verhaal geschreven? Zet de link hieronder!
Sundayjacket
Veertje Vederlicht
An*
912 Emerson, Lake & Palmer
Lucky man (1971)
Ja, ik ken Lucky Man natuurlijk wel, iedereen toch? Maar mijn favoriet was de LP Pictures at an Exhibition, en dan vooral het nummer The Sage. Dat was een tekst die in Groningen boven mijn bed hing. Zo mooi, nog steeds.
The Sage
I carry the dust of a journey
that cannot be shaken away
It lives deep within me
For I breathe it every day.You and I are yesterday's ashes
The earth of the past come to flesh,
Eroded by Time's rivers
To the shapes we now possess.Come share of my breath and my substance,
and mingle our stream and our times.
In bright, infinite moments,
Our reasons are lost in our rhymes.
Ook een schrijftop2000-verhaal geschreven? Zet de link hieronder!
Sundayjacket
Veertje Vederlicht
463 Gilbert O’Sullivan
Nothing rhymed (1971)
Ooit was ik een radio-vier-meisje. We hadden nog de radiodistributieknop aan de muur, en als ik alleen thuis was (niet vaak), zette ik hem luid aan, en ballette op mijn manier in de weerspiegeling van de ramen. Ik ben nog eens met Petra meegeweest naar ballet, maar het was toen al duidelijk: te groot, en reeds te oud om er nog mee te beginnen. Petra was een echte ballerina met lang, krullend donker haar.
Ik kwam als radio-vier-meisje op de middelbare school. Het grappige was, dat ik helemaal niet gepest werd, ook niet om mijn gebrek aan sporttalent. Wel altijd het laatst gekozen bij gym, maar desondanks niet uit de gratie. Dat ik niets van pomuziek wist, was gewoon een gegeven, net als mijn intelligentie. Ik was dan ook uitverkoren om mee te doen met een brugklaskwis. En wat hébben ze me dagenlang geïnstrueerd: "Hella, wat staat er nummer 1 in de top 40?" "Gilbert O'Sullivan, met Nothing Rhymed." Wie het was, geen idee, hoe het klonk, ook niet. Maar de kwis wonnen we!
Ook een schrijftop2000-verhaal geschreven? Zet de link hieronder!
Sundayjacket
Veertje Vederlicht








