UITNODIGING

Geplaatst op 22 januari 2012 door Hella

Wat is er gezelliger dan samen met een stel andere boekenliefhebbers een middag vol kletsen? Niks toch? Al twee keer eerder organiseerden enkele boekbloggers een dergelijke informele bijeenkomst en inmiddels is het hoog tijd voor de derde. Deze vindt plaats in Zwolle, op een nog nader bekend te maken locatie op loopafstand van het station, op 17 maart. We beginnen zo rond 13:30 uur.

Naast kletsen over boeken en boekenkasten en e-readers en tbr-stapels gaan we ook nog proberen een boek te bespreken, namelijk The Sense of an Ending van Julian Barnes, de Man Booker Prize winnaar van 2011 die door Anna van Gelderen een tijdje terug al enthousiast werd besproken.

Je bent als boekenliefhebber van harte welkom, ook als je zelf geen blog hebt, maar wel benieuwd bent hoe een boekblogger er nu in levenden lijve en in het wild uitziet. Geef je op bij Anna via het contactformulier en je krijgt te zijner tijd te horen waar de bijeenkomst precies plaatsvindt en wie er nog meer komen. Meerdere mensen hebben zich al opgegeven.

Tot 17 maart in Zwolle!

Getagged | Een reactie plaatsen

kunstzin

Geplaatst op 21 januari 2012 door Hella

Vandaag voor 't eerst in jaren weer eens naar museum Belvédère in Heerenveen. Altijd weer boeiend om te zien hoe je (ik) reageert op Kunst. Want als het daar hangt, moet het wel kunst zijn. En toch. Altijd weer dat kinderlijk-opstandige gevoel: dat kan ik ook! Allemaal kladblaadjes met snel gekladde portretjes, doeken vol verfstreken met droge-kwast-streepjes, een wand vol foto's én kladblaadjes met notities over poolcirkels en zichtlijnen …
En dan ademloze verrukking. De enorme doeken van Jantien Jongsma. Uren en uren kun je daarvoor zoetbrengen en dan nog heb je niet alles gezien. Verhalen, technieken, anekdotes, woorden, kleuren, grapjes … zo wil ik dat kunst is. Mij heel veel te vertellen hebben, nog een verhaaltje en nog een! Veenhuizen hing er, en Amsterdam, en Jellum en Harlingen en nog een dorpje dat me even ontschiet. Haar leven, haar voorouders, zo stel ik me voor.
Ik wil ook dat kunst mijn handen en hersens en ziel doet jeuken van verlangen om zelf aan de slag te gaan.
De grote expositie was gewijd aan Hamel en Moget, die ik niet ken. Heel stil en aanwezig werk, dat zich vooral openbaarde doordat het zo mooi was opgehangen in de bijna afwezig neutrale ruimte. Meditatief. Eigenlijk moesten we even lachen, nicht Emma en ik, omdat het zo absurd tegengesteld was aan de kermis van genietingen eerder. Maar ik moest opeen aan Rothko denken, met zijn vibrerend zwarte panelen in de Rothko Chapel. Als je ervoor gaat zitten mediteren houdt alles op met jeuken, is er een overgave en een opgaan.
En buiten, de koude harde wind, het golvende water, vogelvluchten en het winterse riet. Alles gevoed.

Geplaatst in kunst | Getagged , | 1 reactie

nieuws

Geplaatst op 18 januari 2012 door Hella

Sinds het uitbreken – ik bedoel het afbreken van de zendmast luister ik regelmatig op de computer naar het radio 1 journaal. Ook vandaag weer. Het was na 2 stralende vorstdagen weer zwaar mistig, en de radio was al even grijs. Met hoorbare moeite werd geprobeerd van non-nieuws toch-nieuws te maken. (God zij geloofd en geprezen voor het omduwen van die kroesboot.) We hebben het over premier Di Rupo en of we kunnen verstaan wat hij zegt als hij bezorktheit zegt. We hebben het over het cda en dat de cda-leden zich afvragen wie de nieuwe cda-leider zal worden, wat verder helemaal geen mens ook maar iets interesseert.
Vanavond gaan we weer #dwdd kijken en daar gaan ze het dan weer hebben over iemand die iets kan, of gaat kunnen, of weet, of niet maar toch vindt … en als het afgelopen is zijn we niet veranderd.
Al die wonderbaarlijke techniek, en het enige wat we doen is het verspreiden van mist en reclameboodschappen over vermogenbeheerders. In plaats van wonderbaarlijk mooie muziek, of lange interviews met belangwekkende cultuurdragers. Nee, we moeten op de Hoogte blijven van de Laagte die – hoe toepasselijk – Nederland heet.
Het wordt al iets later donker buiten. Dit was het nieuws.

Getagged , | 2 Reacties

leeg geschreven?

Geplaatst op 15 januari 2012 door Hella

Een wonderlijk gebeuren, gister bij het schrijfcafé (voor het eerst TIEN deelnemers, wat een geschenk). Ingrid had weer een mooi schaaltje kaartjes om 2 uit te trekken, het ging over hoe je je dag doorbrengt, en wat trok ik? Pyjamadag.
Eerst was ik blij: weer synchroniciteit. Nu ik weer zo intens met The Artist's Way bezig ben, struikel ik er haast over. Naast Joyce, en @kunstrijk op twitter, was ook Ingrid net als ik bezig met het boek van Miek Pot over Hildegard von Bingen, terwijl we dat totaal niet wisten van elkaar.
En tegelijk bekroop mij voor het eerst in mijn leven een gevoel van "nu heb ik alles wel geschreven. Nu weet ik echt niets nieuws meer, ik herkauw mezelf, ik doe nu mee op de automatische piloot."
Bij de volgende oefening was dat gevoel weer een beetje over – maar ik zeg met opzet 'een beetje' want het ging over geluk, en alles wat ik zo hartstochtelijk beweer in mijn TAW cursusmateriaal kon ik hier ook zo weer in kwijt.
Ik keek van de week naar DWDD, Matthijs sprak met dat fotomodel die eigenlijk een jongen was, een stralend mooi mens, en ik twitterde: zie je wel, zodra iemand zichzelf is, komt het leven vanzelf naar hem toe. Prompt schreef iemand: ja, dan moet je wel echt iemand zijn, natuurlijk.
En ik voelde hoe alles in mij in opstand kwam. Want bij 'echt iemand zijn' ligt het oordeel bij de buitenwacht, waar je je dan aan aanpast, en dan werkt het niet.
Kortom, ik weet precies waar ik voor sta, en wat ik ook dolgraag wil uitdragen.
Maar ik moet ook op zoek naar iets nieuws voor mijn eigen voeding. Ik heb om te beginnen alle boeken over Hildegard von Bingen aangevraagd bij Tresoar. Morgen ophalen. #zinin!

Getagged , , , , | 7 Reacties

inspiratiebibliotheek

Geplaatst op 11 januari 2012 door Hella


Als iemand je vraagt: hoe ben jij gekomen waar je nu bent, qua werk enzo? ga je voor jezelf na wat de belangrijkste stimulansen waren. En als ex-bibliothecaresse (of zou dat net zo zijn als met alcoholisme, dat je wel een nuchtere alcoholist kan zijn, maar er verder altijd een blijft?) zijn dat in mijn geval voornamelijk boeken geweest.
Over Cameron heb ik nu wel vaak genoeg lovend gesproken. En Brande, en Ueland. En Thomas Moore. En Marilyn French en Etty Hillesum. En Crossing to Avalon van Jean Shinoda Bolen. (Er staan ook veel boekbesprekingen in de Heldenreis Nieuwsbrieven.)
Een ander belangrijk boek was "Start vanuit je hart." Ik wilde het pas aan iemand anders aanraden, en zag dat het inmiddels gewoon als pdf op internet staat.
Ik kreeg het weer aangeboden op een inspirerende cursus "mooi mezelf" van Iepie Kroese waar het ook ging om: wat wil ik werkelijk, en hoe breng ik dat in praktijk?
Een ander boek had ik nog in Houston gekocht: "Soloing" van Harriet Rubin. Tijdens de cursus Intuïtief Schilderen bleek dat Lucy Schaaphok daar ook veel aan gehad had. Zij heeft het slimme idee gehad om aan al haar cursisten te vragen welke boeken hen inspireerden.
En zo vertakt zich een netwerk van overvloed. Als iedereen maar geven wou, in plaats van graaien.
Zullen we hier ook een inspiratiebibliotheek starten?
Zet je titel hieronder in een reactie, of link naar je eigen bespreking van inspirerende boeken.

Geplaatst in lezen, recensies | Getagged | 5 Reacties

vertaalfouten in The Artist’s Way (3)

Geplaatst op 10 januari 2012 door Hella

Vandaag was de uitgever van Christofoor terug van kerstreces, en het bleek dat de verantwoordelijke redacteur buiten haar medeweten mijn vertaalwerk had opgenomen in de 8ste druk, terwijl hij haar voordien had meegedeeld dat de meeste van die fouten al waren verbeterd.
Er was dus wat haar betreft geen boos opzet geweest.
Mijn naam zal nu in het colofon van de 9e druk worden vermeld, en ik krijg het vertalersloon per woord nog uitbetaald.
Lucht gezuiverd, boek verbeterd. Dat was toch het einddoel.

zie hier de voorgeschiedenis, en hier alle verbeteringen geldig voor druk 1 tm 7.

en ja, in januari 2013 was het eindelijk zover!

Getagged , , | 5 Reacties

beschaving

Geplaatst op 9 januari 2012 door Hella

Na de lawine aan berichten op twitter naar aanleiding van Beatrix en Maxima die in lang gewaad en met hoofddoek een moskee bezochten, voelde ik me wegzinken in een moeras van treurigheid. Wij leven dus in een land dat geregeerd wordt door mensen die menen dat alleen onze manier van leven de moeite waard is om in praktijk te brengen. Iedere andere wereldburger moet respéct hebben voor onze superioriteit. Wij kleden ons beter, wij gedragen ons beter, wij gaan beter om met de medemens, wij zijn, kortom, beschaafder.
Uhhuh.
Hoe kun je in dit millennium nog zo achterlijk in de wereld staan? Hoe kun je in een wereld die steeds mondialer wordt, zulk eng, narcistisch gedachtegoed blijven volhouden? Nou, een manier is alvast gevonden. De kunsten de strot afknijpen, dan heb je tenminste geen last meer van de andersdenkenden die kunstenaars per definitie zijn.
Maar dan die vermeende superioriteit.
Wij bezochten eens Ibra, een stadje diep in de binnenlanden van Oman. In het woestijnlandschap rondom was het een oase van dadelpalmplantages. Het was er zo stil, de palmen ruisten, het was een sprookje. Opeens ging in een van die lemen muren die de plantages omsloten, een rijkversierde ijzeren deur open. Met "come, come, welcome, welcome!" werden we binnengenodigd.
In de woonkamer, kaal en leeg, met als enig licht dat wat door de deuropening binnenviel, werden we uitgenodigd om op de rieten matten plaats te nemen.
Wij herinnerden ons van de cultuurles: nooit je voetzolen naar anderen toekeren. Er werd geroepen, en even later verschenen de dochtertjes des huizes met grote koffiekannen, van die piepkleine eierschaalkopjes, en een zilverkleurig dienblad vol sinaasappels en dadels. Voor kindje kwam er een kommetje raadselachtige, zachte snoepjes. De gastheer was de enige die een beetje Engels sprak, hij toonde portretten van zijn zoons, hij vroeg waar wij vandaan kwamen …
Het was een gastvrijheid waar wij iets van kunnen leren.
Maar ja, het glorixpipotuig ziet natuurlijk nooit verder dan de eigen landsgrenzen. En dat regeert ons. Hoe kan een land zo verworden?

afbeelding

Geplaatst in tijdgeest | Getagged | 8 Reacties

alleen daar

Geplaatst op 8 januari 2012 door Hella

innerlijk huis
alleen daar
alleen daar
het land is verworden
alleen in mijn gedachten
mijn tijd mijn wezen
mijn reis mijn berg
mijn huis mijn vloer
woorden gedachten
bouwstenen
mijn muur
tijd tijd tijd
het innerlijk huis
Geplaatst in tijdgeest | Getagged , | 2 Reacties

stap uit het verhaal

Geplaatst op 7 januari 2012 door Hella

met dank aan zielekruid voor de inspiratie voor deze collage

Getagged , | 1 reactie

pyjamadagsyndroom

Geplaatst op 7 januari 2012 door Hella

Als ik 's morgens uit bed gerold ben (tegenwoordig weer braaf na het doen van Morning Pages) ontbijt ik even met de krant, ga dan met de koffie achter de computer, wens de twitteraars goedemorgen en memoreer indien van toepassing een #woordvandedag, en dan ga ik aan het werk.
Cursusmateriaal schrijven, cursisten nakijken, administratie doen, e-mails beantwoorden … en voor ik het weet is het lunchtijd. Boterhammetjes met salami en houmous, sapje erbij, verder met de krant. Naar boven. En weer achter de computer.
Dan slaat er iets toe, ik weet niet wat het is. Een zware hand drukt me in m'n bureaustoel, hoewel ik weet dat ik moet doesen en aankleden en boodschappen doen of poetsen, of sporten … maar ik blijf zitten. Lees elk nieuw tweetje dat binnenkomt, check nog eens de bankrekening of de wanbetaler al over de brug is, kijk op de buienradar (zogenaamd om te zien wat ik aan moet), open zelfs het aanbiedingsmailtje van de Makro, en intussen is het half 3.
Ga aan je werk kreng! roep ik. Maar de zware hand blijft drukken.
Hier zou ik wel een pilletje tegen willen.

afbeelding

Getagged , | 8 Reacties