Heldenreis

Welterusten mijnheer de president (1966)

Boudewijn de Groot staat wel een stuk of 13 keer in de top2000. Ik had 'm altijd hoog, Boudewijn. Wat zong hij over idealen en herkenbare emoties, wat was hij groots en meeslepend, en wat was Lennart Nijgh een tekstschrijver van de eerste orde. Alle liedjes kon ik meezingen, alle teksten had ik paraat. Het mooist vond ik geloof ik wel "Naast jou" maar dat staat niet in de top2000.

'k Wil naar zee toe om te rijden op de golven,
ik wil vliegen als een vogel door de lucht,
in de wolken zijn of onder schuim bedolven,
't is voorbij en ik ben vrij en met een zucht,
met een lach en met een traan ben ik door straten
van de stad waar het nu lente is gegaan
en ik heb de winter achter me gelaten,
onze liefde kan niet langer meer bestaan.
Maar al ga ik hier vandaan, toch blijf ik zingen,
ik heb altijd nog een lied en m'n gitaar,
ik blijf dromen van precies dezelfde dingen:
'k zal je weerzien en we blijven bij elkaar.

Daar geloofde ik in, dat werd ook altijd weer bewaarheid.
Ik zag Boudewijn een paar jaar geleden voor het eerst in levenden lijve op het podium. Ik ging er vol nostalgische verwachting heen. Maar in tegenstelling tot Neil Young was Boudewijn de Groot niet met mij meegegroeid. Oh, hij had heus nog wel wat nieuwe nummers bedacht, de top2000 staat er vol mee.
Maar ik zag een koude, tikje arrogante man, die heus wel, als wij dat zo graag wilden, wat van zijn oude repertoire wilde zingen. Maar die daar geen flikker meer van meende. Die zijn idealen al lang had ingeruild voor een comfortabel plekje in de hoofdstroom, en die nergens meer tegen in opstand kwam. Van een enorm voetstuk geduikeld, die Boudewijn de …

Ook een schrijftop2000-verhaal geschreven? Zet de link hieronder!
Veertje Vederlicht

Sag mir wo die Blumen sind (1963)

Nu heb ik gistermiddag van twee tot vijf op zolder zitten knippen en plakken met de radio aan, top 2000, ik schat zo ongeveer van nummer 1974 (Albert Hammond - It never rains in southern California – 1972) tot en met nummer 1942 (Harry Belafonte - Island in the sun – 1957) en eigenlijk deed het me niet veel. De top 2000 is net als kerstmis, je weet hoe het hoort te voelen, en als je geluk hebt komt dat gevoel inderdaad even langs. Sneeuw helpt, Amadeus helpt, lichtjes in bomen helpen. Met de top 2000 leef je je ook in in hoe dat hoort te voelen, al die belangrijke muziekgebeurtenissen achter elkaar, de nostalgische sfeer. En het werkt niet. Bij mij werkt het niet. Misschien kan ik alleen van dromen genieten, en weet ik in het echt niet meer hoe dat moet.
Zeg me waar de bloemen zijn.

Ook een schrijftop2000-verhaal geschreven? Zet de link hieronder!
Sundayjacket
Veertje Vederlicht

Happy X-mas (war is over) 1972

Al zo lang ik me kan herinneren heb ik de pest aan kerstmis. Als kind was ik zo bang gemaakt voor de brandende kaarsjes dat ik alleen maar doodsbenauwd naar de kerstboom durfde te kijken. Plus je moest de hele dag lief zijn, en netjes.
Ook 'op mezelf' slaagde ik er nooit in, kerst ontspannen te beleven. Alsof het welslagen van het feest heel precies kon worden gemeten, en ik altijd degene was die weer de onvoldoende binnensleepte. Ja, één volmaakte kerst herinner ik me. Toen we met ons kleine kindje op wadi gingen, en de schepping van de aarde mochten meebeleven.
Het gekke is, dat ik wel dol ben op kerstliedjes. Graag jubel ik een tweede stem mee, of blokfluit ik een begeleidende variatie. En de heldere stemmen van de Mediaeval Baebes die al die prachtige carols zingen, transporteren mij moeiteloos naar een kerst die een tien verdient. Geen idee hoe die eruitziet, maar ik voel dat hij bestaat. Ergens. En dat is al heel wat.
Het enige liedje uit de top2000 dat daarbij in de buurt komt is X-mas van John Lennon.

Ook een schrijftop2000-verhaal geschreven? Zet de link hieronder!
Ferrara
Veertje Vederlicht

Pastorale 1969

Maar wat zou ik zelf op nummer 1 zetten? Pastorale natuurlijk. Wat een gigantisch mooi stuk Expansion Music, wat is het mooi hoe ze door elkaar zingen, tegen elkaar in, wat harmoniëren die stemmen, wat zweept die muziek groots en meeslepend op.
Aan dit nummer is geen specifieke herinnering verbonden voor mij, in die zin is het klassiek. Het blijft. Het blijft zichzelf zonder het nodig te hebben zich ergens aan vast te hechten.
Het staat op nummer 27, en van wat er allemaal boven staat, ken ik maar weinig diep van binnen. Alleen Stairway to Heaven en Radar Love zitten ook in mijn vezels, samen met Jesus Christ Superstar, de Messiah, het Requiem van Verdi, het vioolconcert van Brahms, de Holberg Suite, en vast nog meer. Gedeeltelijk ben ik uit muziek opgebouwd.

Ook een schrijftop2000-verhaal geschreven? Zet de link hieronder!
Ferrara
Sundayjacket
Veertje Vederlicht

Zondagmiddag Buitenveldert (1969)

Zelfs nu nog krijg ik het van dit lied ijskoud, altijd als ik het hoor. Het heeft iets zo gruwelijks, zo troosteloos' – alsof toen al vaststond dat we onderweg waren naar de Heerlijke Nieuwe Wereld, en niemand die het tij nog keren kon. 1969 – ongetwijfeld hoorde ik het liedje bij Willem O'Duys voor het eerst, en zaten wij weliswaar niet meer op een flat, maar wel in een rijtjeshuis, met de avrobode. De voorbestemdheid en de onontkoombaarheid gaven me en geven me een gevoel alsof er een stolp over me heen geduwd wordt, waaronder ik voortaan leven moet. Netjes, regelmatig, en precies zoals iedereen. Braaf zijn, niet schreeuwen, niets vuilmaken, dan komt het misschien ooit nog wel eens goed. Maar waarmee, of met wie?
Gauw kijken of ze niet een stukje lachen gieren brullen van Frans Halsema hebben, want dit is geen leven.
Ja. God zij geloofd en geprezen. Deze en deze. (Heleen kende dit helemaal uit haar hoofd.)

Ook een schrijftop2000-verhaal geschreven? Zet de link hieronder!
Veertje Vederlicht
Sundayjacket