Categorie archief: recensies
artistiek verantwoorde fantoompijn
"Sprakeloos" van Tom Lanoye gaat over het verval en de ondergang van zijn moeder na een hersenbloeding, en is in de eerste plaats een familiegeschiedenis, met veel liefde en haat opgetekend door een jongste zoon.Maar in de eerste plaats is … Lees verder
vertaalblues
Jongens, ik heb er weer een. Een uitgever die genoegen neemt met een kromspraakvertaling omdat dat lekker goedkoop is, en iets met Van Gogh in de titel verkoopt sowieso wel. Flikker op met het doel van dit boek, flikker op … Lees verder
Nadeem Aslam – The Wasted Vigil
Als je last hebt van depressies door het leed der wereld kan dit boek je voor de trein duwen. Maar als je bereid bent te beleven wat er werkelijk gaande is in de wereld terwijl jij in je luie stoel … Lees verder
Roeland Westwout – mijn boekenheld
Ik heb het een paar jaar geleden nog weer herlezen. Dat kwam zo. Kindeke ging – vond ik – maar weinig romantisch en fijngevoelig om met haar verkering, ik kreeg bijna medelijden met de goeie knul, en vroeg me met … Lees verder
doorlezen?
Ik verbaas mij er vaak over hoe mensen reageren op romans: dat ze echt alleen praten over wat de hoofdpersonen doen, en waarom, en hoe goed, fout, dom, of menslievend dat was. Ik ben bang dat de schrijver in mij … Lees verder
slecht gezelschap
Als je Huid en Haar googelt, vind je uitsluitend jubel. Recensenten buitelen over elkaar heen in lofprijzingen: hoe geweldig heeft Grunberg de wereld weer doorgrond, hoe superieur heeft hij het mensdom weer te kakken gezet, en wat kunnen wij daar … Lees verder
Waarom Harry Mulisch geen echt groot schrijver is.
Zo luidt de titel van een polemisch stuk van Gerrit Komrij, uit 1980. Bij de meeste Kenmerken van een Groot Schrijver denk ik: mwah! dat geldt ook voor Mulisch. De autobiografie doorstraalt onmiskenbaar zijn werk, het werk vertoont een grote … Lees verder
De Val
Niet vaak heb ik een boek gelezen dat me zo lichamelijk raakte als De Val van Camus. Ik kon maar nauwelijks tien pagina's achter elkaar behappen, dan moest ik over naar Cissy van Marxveldt. Of ik was zo dodelijk vermoeid … Lees verder
literaire non-fictie
'Heb je Sonny Boy gelezen?' 'Nee, waargebeurde verhalen trekken me niet.' 'Het is aangrijpend! Tranen met tuiten, leen het maar.' Ik lees Sonny Boy. Ach God, denk ik. Wat vreselijk. Wat zielig. Ik blader naar het fotokatern. Ik lees door, … Lees verder
De Schilder en het Meisje
In De Schilder en het Meisje beschrijft Margriet de Moor hoe de schilder (Rembrandt) en het meisje (de ter dood veroordeelde en gewurgde Elsje Christiaens) op een moment in de tijd samenvallen. Flakkerend en in clair-obscure belichting – zoals het … Lees verder
