NaNoWriMo schrijftips (2)

Geplaatst op 3 november 2012 door Hella

voorbereidingstips staan hier.

#NaNoWriMoschrijftiphella 27 Raadpleeg opnieuw de Heldenreisetappes en -vragen.
#NaNoWriMoschrijftiphella 28 Je hebt ±2 dagen per Heldenreisetappe. Etappes 2, 5, 8, en 11 verdienen een extra dag. Schrijf elke dag op je schema!
#NaNoWriMoschrijftiphella 29 Zodra je weet hoe de Vuurproef van je Held(in) eruit gaat zien: noteer het op je schema!
even een #NaNoWriMoschrijftiphella tussendoor: armbandje om je #NaNoWriMo-boek te backuppen
#NaNoWriMoschrijftiphella 30 is 500 woorden per keer nog steeds je ideale hoeveelheid? Doe het 4x per dag!
#NaNoWriMoschrijftiphella 31 Als iemand je vraagt: waar gaat je boek over, kun je dat al kort vertellen?
#NaNoWriMoschrijftiphella 32 Bedenk elke dag kort wat je de volgende dag wilt schrijven.
#NaNoWriMoschrijftiphella 33 Voel je je grieperig? Geen excuus. Stapelt de afwas zich op? Geen excuus. We zullen doorgaan …
#NaNoWriMoschrijftiphella 34 Bedenk: 50.000 woorden is je doel. Daarna ga je bekijken of het echt al een complete roman is.
#NaNoWriMoschrijftiphella 35 Denk eraan: nu ga je NIET redigeren. Vautjes zijn voor later. Nu moet je kilometers maken.
#NaNoWriMoschrijftiphella 36 Schrijven is stomweg woorden produceren. Redigeren is stomme woorden verbeteren. Niet NU, later!
#NaNoWriMoschrijftiphella 37 Vergeet al je oordelen, geef de Censor geen stem: dit is de eerste versie!
#NaNoWriMoschrijftiphella 38 Zit je vast? Doe schrijfveren voor je personages!
#NaNoWriMoschrijftiphella 39 NaNoWriMo gaat niet om kwaliteit, het gaat puur om de kwantiteit. Doorschrijven, nu!
#NaNoWriMoschrijftiphella 40 December kan tweedeversiemaand worden. Januari derdeversiemaand. Nu maak je het af!
#NaNoWriMoschrijftiphella 41 Writer's Block? Onzin. Er is iets wat je niet durft te schrijven. Schrijf het wel!
#NaNoWriMoschrijftiphella 42 Maak publiek hoe ver je bent, maar houd je werk voor jezelf. Kritiek kun je nu NIET gebruiken!
#NaNoWriMoschrijftiphella 43 Vraag mensen je te prijzen! Vraag iemand om je te vragen "heb je vandaag geschreven?"
#NaNoWriMoschrijftiphella 44 Verzin een beloning aan het eind. Wat mag je doen op vrijdagavond 30 november?

Geplaatst in schrijven | Getagged | Een reactie plaatsen

als poetsen blij maakt

Geplaatst op 26 oktober 2012 door Hella

Ik heb het gedaan hoor! Magnoliaknoppen en bamboeblaadjes, hartstikke zen die keukenkastjes van mij, over de lijmvlekken van de klusklungel. Ik stond dus op een stoel om te decoreren, en zag dat ze bovenop het kastje de enorme spaghettibundel van snoeren lekker hadden laten liggen. Toen ik eraankwam, begonnen de beeldige inbouwlampjes al angstig te flikkeren, dus we laten het liggen zo. Niet meer op stoelen staan, zie je er niks van.
Er zat ook een schoonmaakbeurt - Geheel GraTIS - bij de offerte in. Helaas was het bekertje vol peukensoep aan de aandacht ontsnapt, evenals de mannentoiletbevuiling, de bovenste planken overal, de laden waar voor het gemak overleden schroefjes in gedumpt waren. Op het creatieve aanrechtblad zit een vierkante meter plakrest - oma weet raad - en van alle vloeren krijg je nog steeds witte voetstappen. Om te beginnen het regiment spuitflessen van de wibra - i-de-aal!!! - opgeruimd, en ook de penetrante toiletveronfrissers.
Dus morgen of overmorgen het autootje volladen met eigen poetswaar, eigen stofzuiger, scharen, messen, schroevendraaiers, radio, en alvast wat Gezellige Dingen. Schoonmaken in je nieuwe huis, het hoort erbij, dan heb je ieder oppervlak zelf aangeraakt en alvast dank gezegd.

Geplaatst in autobio | Getagged , , | 1 reactie

wat hebben mijn ogen gezien

Geplaatst op 25 oktober 2012 door Hella

Wat mijn ogen hebben gezien? Het hangt ervan af welke opname je bekijkt. De opname waarvan je weet dat hij gemaakt is - want er zijn foto's van, of het is je verteld, of je weet dat het zo geweest moet zijn - of de opname die je opgenomen hebt in je wezen?
Mijn ogen zijn begonnen met kijken in Leeuwarden. De familiegeschiedenis vertelt dat ik zo in de kinderwagen lag te kraaien dat mensen lachend omhoog keken naar dat balkonnetje aan de Pieter Stuyvesantweg. Wat zag ik, de wind, de wolken, blaadjes aan bomen? Van de Marningeweg herinner ik me al meer. Vooral dat ik samen met pappa voor het raam stond, en de wagons telde van de oneindig lange goederentreinen. Ik heb Terschelling gezien en Ameland, ik heb gevaren met de boot van opa, ik ben zelfs - heel bijzonder - met de trein naar Zwitserland geweest, naar oom Marten en tante Lies. Van de landschappen herinner ik me niets, niet echt vanbinnen.
Uitzichten herinner ik me, van alle huizen waar ik gewoond heb. In Heerenveen was voor de Rijksweg, en achter nieuwbouw, huizen, poezen, bomen met vogeltjes. In Groningen keek ik uit op achterkanten van huizen, een gezellig landschap van rode steen. In Delft keken we vanuit onze zolderkamer op net zo'n stadsgezicht uit, en vanuit ons benedenhuisje zagen we de gracht.
Ik herinner me ook precies waar ik langs fietste, 12 jaar lang, naar de bibliotheek in Rijswijk. Eens stond er langs de Lange Kleiweg een zigeunerkamp, met een kleurige jurkenwas over het hekje langs het fietspad gedrapeerd. Ik herinner me de heimwee die ik voelde.
En zo naar verre landen. Het schitterende uitzicht uit het keukenraam in Oman, in de verte een zwaar stenen gordijn van kale bergen, op de voorgrond de witte huizen van Al Qurum met de kleurige wasjes op de daken en de felle bougainville overal. Vanuit het keukenraam in Schotland zag ik glooiende heuvels. Mijn werkkamertje boven zag uit op de tuin, en wat schrok ik toen Harmke en Bob opeens op dezelfde hoogte vanuit een boom mij toezwaaiden!

Het huis in Houston had niet veel uitzicht. Kleine ramen overal, vanwege de hitte maar ook vanwege het Amerikaanse gevoel voor privacy. Liever een hoge muur op twee meter van je raam dan directe inkijk. Dat zegt wel iets over hun kijk op de wereld ook.
Wat vond ik het heerlijk om terug te keren in mijn geboortestad, en de frisgroene weilanden en prachtige wolkenluchten als uitzicht te hebben! De saaie straat aan de voorkant nam ik voor lief. Ik wist het zeker: hier zou ik nóóit weer vandaan gaan.
Toch begon de stilte te knagen. Toen ik voor het eerst op Harmkes studentenkamer zat, zo vlak bij waar ik vroeger zelf college had gelopen, wist ik weer hoe fijn het was om in een stad te wonen die leeft en bruist van cultureel vertier. En na het overlijden van pap was het net of het hoofdstuk geboortegrond mocht worden afgesloten. Ik moest weer verder.
Ik stond van de week op het balkon van mijn nieuwe stek, ik zag een vuurrood autootje staan op een grond vol bladgoud, en ik besefte opeens dat het altijd mooi is waar je thuis bent. Wat je ogen zien speelt daarbij helemaal geen rol. Wat je hart ziet, dat is wat er toe doet, en dat is ook wat je onthoudt.

dit in het kader van de autobioserie over het lichaam

Geplaatst in autobio | Getagged , , , | 1 reactie

klusklungels

Geplaatst op 23 oktober 2012 door Hella

En nee hoor, klusmans is nog altijd niet klaar. Okee, ze waren zondag terecht weggestuurd door boze paleisbewoners, maar in feite hadden ze vóór het weekend al klaar moeten zijn. Verder ontdekte ik een bovenkastje dat als benedenkastje was gemonteerd - ja hoor, dat heb je zélf uitgezocht! - ontdekte ik vandaag dat de op duistere wijze onophangbare doeskoppen gewoon leden aan een verkeerdom geplaatste slang, en het onsluitbare wastafelkastje gewoon leed aan verkeerdom geplaatste deurtjes (ik was voor beide euvels maar eens bij de doehetzelfzaak gaan kijken wat er niet klopte), het rolgordijn maar half omhoog wilde wegens verbindingsstukje in kraaltjestouwtje, de klepdeuren van de keuken van blank glas voorzien zijn, wat helaas doorzichtig is zodat je klodders lijm ziet zitten, enzovoort enzoverder. Ik ben er zo klaar mee. Ja, ik wel.
Dan is er nog het hoofdstukje IKEA. Vorige week kocht ik mijn PAX garderobekasten. Pax betekent vrede, dan weet u dat even. Ik betaalde grof geld voor verzamelen, transporteren en monteren, en zou zo spoedig mogelijk worden gebeld voor een afspraak. Vrijdag had er nog niemand gebeld, terwijl het hele Pax-gebeuren in voorraad was. Ik bellen, en janee, natuurlijk zou ik vandaag nog gebeld worden. Of anders morgen. Op maandagmorgen werd mij verzekerd dat ik zéker zou worden gebeld vandaag. Op maandagavond zei de jongeman aan de telefoon dat hij kon zien dat ze met mijn order bezig waren, ik zou vast nog diezelfde avond gebeld worden.
Hedenmorgen werd mij verzekerd dat … en hedenmiddag werd mij beloofd dat … Nee maar écht, de monteur gaat u vanavond bellen! Hij hééft u ook al gebeld! (Alsof ik niet met de telefoon naar de pléé ga momenteel.) Mevrouw Kuipers, ja, dat wist hij wel! Nee, wij kunnen u helaas niet zijn nummer geven.
Wat ik niet begrijp, is dat ik zelf wakker lig als ik een afspraak niet nagekomen ben. Wat nooit voorkomt want als ondernemer kom ik altijd mijn afspraken na. Lieg ik nooit, vertel ik nooit zoethoudsmoesjes, komt het ook nooit voor dat ik het sprookje van Fleur door de war haal met de detective van Paul, laat staan dat ik dan stug zou volhouden dat zij toch werkelijk over moord en bloed …
Waarom komen klusmannen overal mee weg?

Geplaatst in autobio | Getagged , | 11 Reacties

29 ways – 29 manieren om creatief te blijven

Geplaatst op 21 oktober 2012 door Hella

met dank aan Ina Wuite die me attent maakte op 29 ways to stay creative

Geplaatst in creatief | 2 Reacties

wat is dan literatuur?

Geplaatst op 20 oktober 2012 door Hella

Lekker lunchen en praten over boeken en lezen, veel leuker wordt het niet. We hadden Harold Fry gelezen, en heus, dat is een aanrader. Een feelgoodboek en toch diep genoeg om een aan-literatuur-doenig gevoel van te krijgen. Dat soort boeken hebben we in Nederland niet, helaas. We hebben de literaire thriller waar echt helemaal NIKS literairs aan is, en je hebt de literatoren waar je alleen maar diepbedroefd van wordt omdat ze geen soelaas bieden voor de ellende die ze zo literair weten te verwoorden.
Maar dat allemaal terzijde. Want waar we het over eens waren, is dat Stoner - ik heb het nog niet eens uit - een Briljant Boek is. Echt, het is een boek waar je al op de eerste bladzij weet: dit is goud. Ze zijn er. Ze zijn er echt. Sense of an Ending was er ook een. Wat ís dat toch? Waar zit het 'm in, dat literatuur zo moeilijk te definiëren is, en zo acuut herkenbaar?
Het is een bepaalde kunst van formuleren die niet beter kan. Punt. Gewoon niet. Er is een perfectie in elke zin, er is geen woord te veel, geen zin te lang, geen emotie te goedkoop, geen vergelijking te cliché. En het is ook niet alleen de taal. Het is ook de psychologie, de fijnbesnaarde, diepdoorvoelde inzichten in alle mogelijke drijfveren van elk mogelijk menselijk hart. En dat dan vanuit een natuur die met dat boek meer wil dan alleen het gratuite signaleren van het kwaad in de mens. Een natuur die de wreedheid van de schrijver tegelijk met een groot menselijk mededogen kan aanzetten. Dat kunnen de Grunbergs en Buwalda's van deze wereld niet. Dat kunnen de Barnesen en de Williamsen wel. Dat zijn de grootsten.

foto: Anna van Gelderen

Geplaatst in literatuur, recensies | Getagged , , | 5 Reacties

duizend bommen en granaten

Geplaatst op 17 oktober 2012 door Hella

Het overkomt me keer op keer. Als er iets gebeurt waarvan ik weet dat het tegen een gemaakte afspraak ingaat, zeg ik niet: wat maak je me nou? We hadden het zo afgesproken en nu verzin jij opeens iets anders? Waar slaat dat op?
Ik zeg: oh nou ja, misschien heb je wel gelijk, en meteen kickt de flexibele piloot in en zegt: ach nou ja, wat doet het ertoe. Misschien zelfs wel beter zo. En om daar nou ruzie om te maken ...
Want voor mij staat alles waarbij ik tegengas geef gelijk aan ruzie. En ruzie maken is verboden, dat weet iedereen. Wie ruzie maakt is slecht. En ach, zo belangrijk is het immers niet.
Ik slik mijn eigen roze pilletjes een dag of twee, drie. Tot ik erachter kom dat ik genaaid ben. Gewoon over me heen heb laten lopen, terwille van die koude oorlog die Lieve Vrede heet. En of dat nu familie is, de tuinman of de loodgieter, maakt niet uit. Ik moet met iedereen vrede hebben, anders kan ik niet slapen.
Maar het eindigt ermee dat ik met boos bonkend hart in bed lig, en de volgende dag een atoombom laat ontploffen, in plaats van dat rotje dat ik aan het begin van de rit aan had kunnen steken.
En ik hóud helemaal niet van gebakken peren!

Geplaatst in autobio | Getagged , | 4 Reacties

NaNoWriMoschrijftiphella

Geplaatst op 16 oktober 2012 door Hella

#NaNoWriMoschrijftiphella 1 Volgende maand is het weer NaNoWriMo. Wat kun je voor die tijd doen? Komende weken tips!
#NaNoWriMoschrijftiphella 2 Bestudeer het schema van de Heldenreis en hang 12 A4tjes aan de muur!
#NaNoWriMoschrijftiphella 3 Bedenk wat voor verhaal je het allerliefst wil schrijven. Mommyporn? TechSciFi? Scandinavisch getinte detective?
#NaNoWriMoschrijftiphella 4 Neem je voor een verhaal te schrijven dat je zelf heel graag zou lezen. Alles hangt af van de lol die je hebt!
#NaNoWriMoschrijftiphella 5 Heb áltijd je notitieboekje bij je. Ook 's nachts!
#NaNoWriMoschrijftiphella 6 Schrijf alvast iets over je hoofdpersoon. Zet hem in de bus, breng haar naar de kapper.
#NaNoWriMoschrijftiphella 7 Welk probleem vind jij het spannendst? Mens tegen Natuur? Rivaliteit tussen familieleden? Strijd tegen Multinationals?
#NaNoWriMoschrijftiphella 8 Waar gaat je verhaal zich afspelen? Teken alvast een kaart, zodat je niet verdwaalt.
#NaNoWriMoschrijftiphella 9 Lees verhalen in je gekozen genre. Houd je aan de regels die daar gelden. Scheelt denkwerk!
#NaNoWriMoschrijftiphella 10 Bedenk alvast met welke scène je wilt beginnen. Zie het voor je als een filmscène!
#NaNoWriMoschrijftiphella 11 Zijn er zaken waar je onderzoek naar moet doen? Sexwinkelwoorden? Politiereglementen? Ruimtevaartuigen? Doe het!
#NaNoWriMoschrijftiphella 12 Verdiep je een beetje in de technische aspecten van het schrijven van fictie. Het beste boek is Honderd Valkuilen.
#NaNoWriMoschrijftiphella 13 Kijk ook eens naar de schrijfveren. De automatische piloot kan soms verrassende wendingen veroorzaken!
#NaNoWriMoschrijftiphella 14 Fancy lay-out is niet interessant. Goed weten hoe je computer werkt wel!
#NaNoWriMoschrijftiphella 15 Voer je aantal woorden per dag op. Om een boek van 50000 woorden te schrijven moet je naar 1666,66 woorden!
#NaNoWriMoschrijftiphella 16 Vertel je huisgenoten en Sociale Contacten wat je van plan bent. En dat het serieus is!
#NaNoWriMoschrijftiphella 17 Ruim je werkkamer op. Ja, je WERKkamer. Een boek schrijven is werk, en straks heb je geen tijd.
#NaNoWriMoschrijftiphella 18 Zoek afbeeldingen van je personages. Verzamel afbeeldingen van interessante mensen.
#NaNoWriMoschrijftiphella 19 Vogel uit wat jouw beste schrijftijd is. Zet de wekker een uur eerder, trek je terug in de middagpauze. Do it!
#NaNoWriMoschrijftiphella 20 Schrijf je beter met of zonder muziek? Zoek je ideale schrijfmuziek of natuurgeluiden.
#NaNoWriMoschrijftiphella 21 Wen eraan om tijdens het schrijven niet online te gaan en geen telefoon te beantwoorden. Zet de bel af.
#NaNoWriMoschrijftiphella 22 Koop een usb-stick met een touwtje. Heb je boek áltijd bij je. (ja, Cloud is ook goed) #NaNoWriMoschrijftiphella 23 Kun je thuis niet schrijven? Zoek een andere locatie. Bibliotheek, café, station? #NaNoWriMoschrijftiphella 24 Denk niet dat je beter schrijft als je alcohol of andere geestveranderaars gebruikt. Je dénkt het alleen. #NaNoWriMoschrijftiphella 25 Zoek afbeeldingen die de sfeer van je verhaal goed weergeven. Hang een collage boven je werkplek!
#NaNoWriMoschrijftiphella 26 Hang dit plaatje boven je bureau

Dit was de laatste voorbereidingstip, geplaatst op 31 oktober. Morgen begint het! Novembertips staan hier.

Geplaatst in schrijven | Getagged | 4 Reacties

zorgvuldig

Geplaatst op 16 oktober 2012 door Hella

Ik ken mevrouw Birgit Jansen van de KRO verder niet, maar wat ik zojuist bij NCRVlunch hoorde, was een hysterische dame die niet wilde dat haar Zorgvuldig Gemaakte Programma over de Lieiefde misbruikt werd bij DWDD. Ze wilde de deelnemers aan dit Zeer Zorgvuldig Gemaakte Programma over de Lieiefde beschermen tegen die mensen die daar zo lelijk over durfden te doen.
Het ging dus over Boer Zoekt Vrouw, en de behandeling daarvan in De Wereld Draait Door, door oa Sanne Wallis de Vries.
Dat mocht niet en dat kon niet, want zij maakten een zeer zorgvuldig … Ja. Me reet. Zeer zorgvuldig zo in elkaar geknutseld dat er voor iedere onderbuikemotie wat te halen valt. Haat en walging niet uitgezonderd. Hoe meer onderbuikemoties getriggerd worden, hoe groter de kijkcijfers. Het gaf ook helemaal niet dat mensen er bij de koffiemachine zo over spraken, gaf ze eerlijk toe.
Maar haar zorgvuldige exploitatie van een stel onnozelaars die nog in de kleuteronschuld van Yvonnetje geloven, dat mocht natuurlijk niet aan den volke getoond.
Beste mevrouw Jansen, lees nog even mijn stukje van drie jaar geleden, toen ik al kotste van uw zorgvuldig geregisseerde kijkcijferkanon.

(even later) Het gesprek met Birgit Jansen is hier terug te luisteren.

Geplaatst in tijdgeest | Getagged , | 1 reactie

wereldreiskind

Geplaatst op 15 oktober 2012 door Hella

Dat krijg je ervan, als je kind het Vliegende Hollanderschap met de paplepel krijgt ingegoten. De wereld is haar thuis, niet het huisjeboompjebeestje waar haar bed toevallig staat. Op haar leeftijd ging ik met vriend en autowrakje naar Zuid-Frankrijk, zij vliegt net zo makkelijk naar Peru en reist dan verder in Zuid-Amerikaanse bussen van Incatempels naar zandduinen naar godweetwatnogmeer.
Het is maar goed dat ik intussen met mijn bescheiden provinciale verhuizing bezig ben. Heel wat anders dan het landverhuizen hiervoor, maar toch aandachtslorpend.
Want anders.
Ik ben heel erg van het vertrouwen, van het overlaten, van het accepteren. Daar ben ik van, daar zit ik op, maar hart en maag weten dat niet. Die voelen opeens de beren en de kuilen, de enge mannen en ziektes, natuurgeweld en ongelukken - ho stop. Think positive thoughts.
Echt, ik ben ervan. Driekwart van de tijd lukt het me ook. En er is geen groter geschenk dan een sms-piepje dat de volgende beer onschadelijk maakt.

Geplaatst in autobio | Getagged , , , | 3 Reacties