Auteur Archief: Hella
217 – de weg naar het noorden
De sterren wentelden over onze driehoek, over het kleine stukje veiligheid dat we voor nu hadden veroverd op de wereld. Ik nam de geschenken aan, ik bedacht dat ik de stukken perkament misschien op mijn schild kon bevestigen, of zou … Lees verder
Australisch scharnierboekje
Een geweldige boeken- en doosjesmaker op Facebook is Bep van Gasteren. Laatst had ze weer zo'n toverdoos gemaakt met allemaal verschillende boekjes erin. Ze maakte er een filmpje van, ik hoop dat ook niet-Facebookies het kunnen zien. Het eerste boekje … Lees verder
216 – de verzettersdriehoek
"En hoe herken ik een verzetter onderweg?" Als op commando stroopten ze allemaal hun linker mouw op. Iedereen had een klein driehoekig brandmerk aan de binnenkant van de bovenarm. De driehoek waarin we nu zaten, gevormd door de bruine wollen … Lees verder
215 – verzetterskampen
Wat waren het er veel! En niet alleen in Lopweteka, de verzetterskampen waren overal, tot aan de grens met Blyntera. Ik keek nog eens goed, het was anders geschreven dan we het geleerd hadden, als Blynxtera. Ik keek naar de … Lees verder
vulkaanuitbarsting
Wat blijft het toch moeilijk om uit te leggen hoe trauma werkt. Ik weet dat veel vrouwen getriggerd werden door de berichtgeving over The Voice en de uitzending van BOOS. Ik denk dat dat bij mij ook een rol speelde. … Lees verder
214 – de kaart
De zon ging onder, het licht verliet de wereld. Bo vertrok met de anderen. Ik keek de paarden na tot ik ze niet meer zag. Kuuksi draaide rondjes om mijn benen. Ik pakte haar op en zette haar op mijn … Lees verder
als bloemen
Met kerst heb ik lekker zitten gelliprinten, en deze paarse serie leende zich weer goed voor nog een palm leaf boekje. Ik dacht opeens aan al die mooie paarse droogbloemetjes die ik had, hoe kon ik die gebruiken? Eigenlijk ben … Lees verder
213 – het kruispunt
Wezarma vervolgde: "Je wilt je dochter bevrijden. Jij wil je zuster redden, Hebotva. Maar je kunt een ander niet bevrijden. Iemand kan alleen zichzelf bevrijden. In Miama's vroegste jeugd is een patroon ingeslepen van absolute gehoorzaamheid. Ook was de onrechtvaardige … Lees verder
212 – de weg naar het westen
Ook de potjes met de tekens erop waren er nog. Het ontroerde me. Even voelde ik de beschermende aanwezigheid van Storma. Tegelijk realiseerde ik me – had ik dat niet eerder gezien? – dat de tekens op de potjes overeenkwamen … Lees verder
211 – de draagzak
We zeiden het tegelijk, ik pakte zijn handen en voelde een diepe dankbaarheid. De middag vorderde, de anderen ontwaakten uit hun middagsluimer, er werd thee gemaakt. Twee mannen en twee vrouwen zouden die avond vertrekken. Met de anderen overlegden Bo … Lees verder
