Categorie archief: gedichten
grumpycatdagen
Van Szymborska houd ik zoveel. Over de uitzending van het Uur van de Wolf met haar schreef ik zelfs een gedicht. Achterin staat de prachtige toespraak die zij hield bij het ontvangen van de Nobelprijs. Zij is zo fijnzinnig, zo … Lees verder
there is no frigate like a book (2)
En natuurlijk kan ik het weer niet laten me met de vertaling te bemoeien. Voor mijn gevoel verandert de betekenis in de eerste regel heel subtiel. Voor mijn gevoel steigert een gedicht niet, maar paradeert het, ritmisch, met hoog opgetrokken … Lees verder
there is no frigate like a book
Een prachtige tweetalige uitgave van de gedichten van Emily Dickinson, dat zijn de betere erfstukken. In Amerika kreeg je regelmatig folders in de bus van heirlooms die je kon kopen. Steendure, onnutte zaken waarmee je dan tot in lengte van … Lees verder
de duisternis tussen dennen
Jaja, de jonge sla. En alle andere vast ook heel mooi, dus blijven mag hij zeker. Maar ik heb geloof ik meer genoten van het marathoninterview met Van den Hoofdakker. Wat het is, dat mij zo verrukt aan die lange … Lees verder
om de mond van het licht
Toen een lieve oom van mij veel te jong overleed (een verkeersongeluk) las mijn vader op de crematie het gedicht van Hans Andreus voor dat in glanzend blauw op de voorkant van dit verzameld werk staat afgedrukt. Ik was vijftien … Lees verder
openbaring
Ik kwam op het spoor van David Whyte toen ik de online Heldenreiscursus maakte. Ik kwam een gedicht tegen waarbij stond dat het uit een boek van David Whyte kwam. Het gedicht zelf is van David Wagoner, maar kennelijk was … Lees verder
the night
onder alles door altijd het vermoeden dat het wel verdiend of eigen schuld moet zijn dat je zo godsgruwelijk bent liefgehad dus vergeet nu maar die plannen voor een fijner leven en doe je plicht zoals wij allemaal, we hebben … Lees verder
af
ik heb dorst zei ik en jij zei wat raar ik ken iemand die nooit dorst heeft je doet me pijn zei ik en jij zei wat raar ik ken al iemand die pijn heeft luister zei ik en jij … Lees verder
geef je over
soms wordt er zoveel blootgewoeld, opengekrabd, geopenbaard, ontstoken soms beeft opeens de grond, het fundament, het wezen en je hand soms zit er dan niets op behalve stil behalve zijn behalve wachten behalve hoop de zon schijnt hier naar binnen … Lees verder
onbeslagen
niet langer bang zijn onbeslagen ten ijs en glijden vertrouwen afbeelding: Jean-Georges Beraud, Les Patineuses
