Categorie archief: autobio
all along the water tower
Ik ben verrast als ik zie dat er tussen mijn foto's zoveel zitten van de watertanks die je op bijna ieder New Yorks gebouw ziet. Ze fascineerden me, door hun rechtdoorzeese nuttigheid, hun vormvastheid, hoe hip of antiek het gebouw … Lees verder
New York, why?
Ik wilde al naar New York sinds de fascinerende wolkenkrabbercolleges van Thomas Skyward Trend of Thought van Leeuwen. Maar toen we koud twee maanden in Amerika woonden, gebeurde 9/11 en was de lol er voorlopig af. Iemand vroeg pas: wat … Lees verder
Hoe eet je een Big Apple?
We hadden een appartementje zodat we ook eens thuis konden eten. Maar het keukentje was piep, en het idee om nog wat graden hitte toe te voegen lokte niet. Wel hadden we een fantastisch supermarktje dichtbij met kant-en-klare salades, dips … Lees verder
New York voor zeikerds
Jullie weten het: ik ben een zeikerd eerste klas. Waar ik ook ben, de eerste zoekende blik geldt de aanwezigheid van plees. En dan is Amerika zo'n gezegend land. Overal wc's en altijd gratis. Wanneer dringt het eens tot de … Lees verder
New York bestaat niet
New York bestaat niet. Je dénkt dat het bestaat. Of liever: je weet hoe "New York" er in essentie uitziet: een bos wolkenkrabbers als spaghetti in zo'n hoge bus. Liefst nader je die vanaf zee, via het Vrijheidsbeeld, en even … Lees verder
Grote Appel
Schrijven over New York, waar begin je dan?
zen
Wat een merkwaardige aanvechting is toch de kamerveranderhysterie. Opeens, en wel nu, moet alles anders. Het begon zo onschuldig. Van een vriend had ik een motorpoetsdoekje gekregen dat wonderen bewerkte op de chromen poot van de paarse draaistoel. Op de … Lees verder
zwangerschapscontrole in Oman
Voor Sultan Qaboos in 1970 aantrad, heersten in Oman malaria, tuberculose, trachoma, dysenterie, en vaagden influenza en mazelen halve bedoeïenenstammen weg. Er was één Amerikaans missiehospitaaltje met twaalf bedden, in Muttrah. De kindersterfte was de hoogste ter wereld. Er liep … Lees verder
Oman – de eerste grote tocht (4/4)
Het was vrijdagmorgen, dus om te beginnen naar de souq al Juma in Ibri. Hier geen neonbuizen en verwesterde troep (made in China), geen betonnen poorten uit 1975, maar een labyrint van steegjes onder de hoede van een hoog, ruïneus … Lees verder
Oman – de eerste grote tocht (3/4)
Ontwaken in de woestijn, met het zachtoranje licht van de opgaande zon aan de einder. Nu konden we het landschap pas werkelijk zien, het korstachtige grijs van de zoutwoestijn (dat knerpt onder je voeten, je zakt er een beetje doorheen) … Lees verder
