Categorie archief: autobio
voorleesherinneringen
Dit boekje kreeg ik voorgelezen toen ik nog heel klein was, door mijn vader. Het was niet dit exemplaar (ik heb er bij het ontruimen van het ouderlijk huis niet aan gedacht om het zijne mee te nemen), maar de … Lees verder
levende symboliek
Ik heb Joachim Stiller herlezen toen kindeke hem voor haar lijst las – of tenminste, in huis kreeg om voor haar lijst te lezen. En het sprak me nog steeds aan, dat magisch-realistische, een schrijver die anders is dan alle … Lees verder
Hella
Het is niet te geloven, maar ik las Oeroeg voor het eerst, toen het het NederlandLeestboek van 2009 werd. Ik kende Hella Haasse eigenlijk vooral als voornaamgenoot, en als schrijfster van romantische historische boeken, het Woud der Verwachting mijn lievelings. … Lees verder
onsterfelijk
Iemand moet het mij opgestuurd hebben, de Millennium Top 40 van Onsterfelijke Nederlanders van de afgelopen duizend jaar. We woonden in Aberdeen en mijn grootste zorg was of de computer het de volgende ochtend nog zou doen. Intussen heb ik … Lees verder
even prachtig
Ik geloof dat ik dit boekje kreeg toen ik zelf moeder werd, in elk geval een origineler cadeautje dan de zoveelste teddybeer. Er staan ook prachtige gedichten in, blader maar, allemaal even prachtig. Luister je, Joyce? Maar Joyce hoort geen … Lees verder
boeken zijn de universiteit onzer dagen
Het is vermoedelijk een uitermate somber, naturalistisch boekje. Maar oh, wat schenkt het uiterlijk mij een vreugde. En dan het titelblad! En de intentie: de maatschappij voor goede en goedkoope lectuur! Wie maakt zich er tegenwoordig nog druk over of … Lees verder
oma en kees
Wat bijzonder dat ik Kees de Jongen al op mijn veertiende kreeg. Opa moet toen al ziek geweest zijn, hij overleed op 23 maart 1972. Het boek ligt helemaal uit elkaar, ik heb het vaak herlezen, en de herinnering wordt … Lees verder
speciaal voor mij
Zo'n boekje waarvan het ruggetje niet verraadt wat het is: een cadeautje van mijn oude leraar Nederlands die bij ons in de straat woonde. De straat waar nu geen "ons" meer is, en waarvan ik dus niet langer meer weet … Lees verder
his and hers
Hij staat twee plaatsen verderop in de kast, maar over Rascha Peper heb ik al geschreven, en Nooit Meer Slapen vond ik zó indrukwekkend dat het zeker blijven mag. De Schone Schijn is van mijn moeder geweest, ze kreeg het … Lees verder
haat
Haat is een deugd? Geen goede titel in de kast voor iemand die probeert zoveel mogelijk stress te vermijden, omdat dat direct invloed op het lijf heeft. Dat is nu een stressbarometer die zéér gevoelig is afgesteld, het leert me … Lees verder
