Heldenreis

Toen ik de gele gelli prints voor het vorige boekje had uitgezocht, leek brons me wel een mooie kleur voor de randjes (ik had toen nog een harmonicaboekje in mijn hoofd). Maar brons maakte het geel een beetje viezig, en bovendien was dat geknutsel met doorzichtig papier en postzegels en draadjes helemaal niet geschikt voor een harmonicaboekje.
Dus daar lag het, gevouwen en geverfd. En ik had geen gelli prints meer die er mooi bij stonden. Zo werd het idee geboren om schilderijen als achtergrond te gebruiken. Nu kon ik ze precies op kleur uitzoeken! En ik had de uitgeknipte poppetjes uit het vorige boekje bewaard … wat kon ik daarmee? De woorden borrelden zo uit mijn handen het toetsenbord op.

elkaar zijn

alles wordt achtergrond
waar ooit iemand
zijn best op deed

ik word voorgrond
nu overal iemand
kan vallen

figuur / achtergrond
mens / wereld
en waar

zijn wij nog elkaar?

in het maken, wellicht
in het licht van maken
creatie, verzinnen

verzinnen, bezinnen
alles ooit gemaakt
laten meewegen

hoe lang geleden
of hoeveel later
als water

zijn wij elkaar

HRB50/20 te koop voor €12,95

Onwillekeurig wordt het ook 'boekjes in tijden van corona,' ik ben op zoek naar citaten of gedichten om zen en blij en rustig van te worden en al die andere gemoedstoestanden die goed zijn voor het immuunsysteem. Dat hopen we tenminste.
Vanwege de groentinten kwam ik al gauw in een bladerige stemming en vond ik teksten die met bos of bloemen te maken hadden. En daar dan weer plaatjes bij. Het echte bloemetje rolde uit een boekje toen ik was begonnen met het uitstoffen van de boekenkast (nog niet verder gevorderd dan 3 planken, helaas).
De gebruikte teksten staan hier.

Wat zijn er toch veel prachtige gedichten, en wat is het inspirerend om die verbeeld te zien in kunst. Dat blijf ik een wonderlijk proces vinden, dat herkennen van de juiste afbeelding bij de woorden die op die pagina komen.

Now I become myself – May Sarton

Now I become myself. It's taken
Time, many years and places;
I have been dissolved and shaken,
Worn other people's faces,
Run madly, as if Time were there,
Terribly old, crying a warning,
"Hurry, you will be dead before—"
(What? Before you reach the morning?
Or the end of the poem is clear?
Or love safe in the walled city?)
Now to stand still, to be here,
Feel my own weight and density!
The black shadow on the paper
Is my hand; the shadow of a word
As thought shapes the shaper
Falls heavy on the page, is heard.
All fuses now, falls into place
From wish to action, word to silence,
My work, my love, my time, my face
Gathered into one intense
Gesture of growing like a plant.
As slowly as the ripening fruit
Fertile, detached, and always spent,
Falls but does not exhaust the root,
So all the poem is, can give,
Grows in me to become the song,
Made so and rooted by love.
Now there is time and Time is young.
O, in this single hour I live
All of myself and do not move.
I, the pursued, who madly ran,
Stand still, stand still, and stop the sun!