Categorie archief: recensies
Ray Bradbury – Fahrenheit 451
Ik las Fahrenheit 451 als e-book, het had 431 bladzijden (ik heb het lettertype altijd lekker groot staan) dus toen ik op bladzij 280 was verwachtte ik nog heel veel avonturen. Maar het was afgelopen! De rest was theorie en … Lees verder
Rumer Godden – The Battle of the Villa Fiorita
Er kwam op twitter een enthousiaste bespreking voorbij van The Battle of the Villa Fiorita van Rumer Godden. En ik dacht: Rumer Godden, ik ken de naam, maar waarvan ook weer … Midden in de nacht kwam er zomaar een … Lees verder
Sleuteloog
Sleuteloog stond al in de kast sinds kindeke het in 2007 voor school moest aanschaffen. Nu gingen we het lezen voor de leesclub. Ik vond het prachtig. Het verhaal is zo simpel als wat: Herma Warner, een oude vrouw, krijgt … Lees verder
Angie Thomas – the hate u give
The hate u give is zo'n boek dat alles goed doet. Dit is hoe protestliteratuur eruit hoort te zien, ik geloof zelfs dat je alleen zó de wereld kunt veranderen. Door te laten zien wat er gebeurt, in een concreet … Lees verder
onbegrijpelijk
Het is een wonderlijke sensatie om een boek te lezen waar je helemaal niets van begrijpt. Als het nu over quantummechanica ging, zou dat logisch zijn, ik heb nu eenmaal een klein bèta-verstandje. Maar als alfamens zou je toch iets … Lees verder
wespennest
Refuge van Dina Nayeri vertelt het verhaal van de in 1987 gevluchte Iraanse Niloo Hamidi, en van haar vader Bahman Hamidi die achterbleef in Isfahan, of meer nauwkeurig: in het dorp Ardestoon waar Niloo tot haar achtste opgroeide. Het is … Lees verder
Sarah Winman – Tin Man
Joke voorspelde het al toen ze mij dit boek tipte: ook 5 sterren, maar hele andere sterren. Want dat is het probleem als je een boek 5 sterren geeft, dan ga je het volgende daarmee vergelijken: is het wel net … Lees verder
Liz Moore – The Unseen World
Ik werd zo naar wakker dat ik na het ontbijt maar weer in bed ben gekropen. Geen straf, want heerlijk verder lezen in The Unseen World, dat echt zo'n boek is om zoveel mogelijk achter elkaar uit te lezen, omdat … Lees verder
raak
Ik begon weer eens aan mezelf te twijfelen. Ik had Ithaca uit, en zocht wat recensies op. De loftuitingen buitelden: "ferociously funny" en "unbelievably poignant" en "fiercely emotional," er moest wel iets mis zijn met mij dat ik daar zo … Lees verder
Henry Treece – Oedipus
Ik begon vol goede moed aan Oedipus. Het begon in elk geval een stuk mysterieuzer dan het onttoverde Children of Jocasta. Oedipus vertelt zijn levensverhaal in de ik-vorm, en begint als hij een klein, mank jongetje is (de naam Oedipus … Lees verder
