Categorie archief: autobio
al dat gelees
Pjotr en ik horen buiten een vogeltje kwinkeleren dat april in zijn hoofdje heeft. Maar de wind waait november en de hortensia is uitgebloeid. Waarmee ik maar wil zeggen dat Les Fleurs du Mal mij best wel poëtisch maakt, dat … Lees verder
daag, Hadewijch
Tja, die Hadewijch. Het is natuurlijk allemaal heel mooi en verheven en over de minne, en uit de dertiende eeuw – romanogotiek denk ik meteen – en dus staat het bij mij in de kast en ik sla het open … Lees verder
eerbiedig
Ik heb het nog niet zo lang geleden aangeschaft, dit boekje met sonnetten van Rilke. Ongetwijfeld naar aanleiding van iets op Facebook of twitter, een fragment van een vertaling dat mij aan het zoeken zette. Ik vind het niet terug … Lees verder
etappe vijf
Die poëzieroute door Leeuwarden is prachtig, en hoe fijn Groningen ook is (de mooiste stad van Friesland tenslotte ;-), ik voel me vaak nog schuldig dat ik er niet meer woon, in mijn geboortestad. Ze staan er allemaal in, de … Lees verder
grumpycatdagen
Van Szymborska houd ik zoveel. Over de uitzending van het Uur van de Wolf met haar schreef ik zelfs een gedicht. Achterin staat de prachtige toespraak die zij hield bij het ontvangen van de Nobelprijs. Zij is zo fijnzinnig, zo … Lees verder
there is no frigate like a book
Een prachtige tweetalige uitgave van de gedichten van Emily Dickinson, dat zijn de betere erfstukken. In Amerika kreeg je regelmatig folders in de bus van heirlooms die je kon kopen. Steendure, onnutte zaken waarmee je dan tot in lengte van … Lees verder
de duisternis tussen dennen
Jaja, de jonge sla. En alle andere vast ook heel mooi, dus blijven mag hij zeker. Maar ik heb geloof ik meer genoten van het marathoninterview met Van den Hoofdakker. Wat het is, dat mij zo verrukt aan die lange … Lees verder
om de mond van het licht
Toen een lieve oom van mij veel te jong overleed (een verkeersongeluk) las mijn vader op de crematie het gedicht van Hans Andreus voor dat in glanzend blauw op de voorkant van dit verzameld werk staat afgedrukt. Ik was vijftien … Lees verder
gelukskind
Zo uit mijn hoofd ken ik geloof ik niet een gedicht van Ida Gerhard. Toch heb ik haar niet voor niets meegenomen. Even googelen. En oja. Zeven maal om de aarde. DE GESTORVENE Zeven maal om de aarde gaan, als … Lees verder
brieven van schrijvers
Wat staan er toch nog een bende ongelezen schatten in de kast. Ik lees graag brieven van schrijvers en kunstenaars. Daar zijn zij zelf aan het woord, in tegenstelling tot biografieën waar het altijd de biograaf met zijn bewijsvoering is, … Lees verder
