Prettig en Toegankelijk

Mevrouw Nannini laat mijn oude bibliothecaressenhart weer eens op hol slaan met haar interview in Digi Magazine.
En daar begint het al mee. Ze heeft het over (bibliotheek)medewerkers, alsof bibliothecaris geen beroep is. Er staat daar gewoon "een" medewerker die alleen kennis heeft van wat hij of zij zelf graag leest. Deze medewerker is te dom om op trefwoord of genre te zoeken, loopt met de ogen dicht door de bibliotheek en ziet nóóit welke boeken er uitgeleend worden.
Nee, dan de superieure intelligentie van Bookarang, Hallelujah! (Je vindt al mijn tweets over #Bookarang hier.)

En wat verschrikkelijk, dat er vroeger vooraf een selectie werd gemaakt van welke boeken werden aangeboden. Ik zag op Twitter al een aantal malen voorbijkomen: "Vinden jullie ook dat het niveau van het aanbod zo slecht is?"
Ja, want nu worden kritiekloos alle Boekscoutjes en Harlequintjes aangeboden, soms tot wel 25% van het weekaanbod volwassen romans. Bookarang vindt ze allemaal Prettig en Toegankelijk geschreven.

Nee, maar vroeger was de kwaliteit wisselend. De kwaliteit van wat? Zou Nannini zelf die Bookarang recensies ooit lezen? Oh nee, maar het zijn geen recensies meer, het zijn beschrijvingen. Alsof die zogenaamde beschrijvingen niet bol staan van de kritiekloze kwalificaties. Ze zijn allemaal even Vlot en Zacht en Meeslepend geschreven. Collectioneurs krijgen geen enkel antwoord op de vraag: moet ik deze titel aanschaffen voor mijn bibliotheek? Nee, daarvoor moeten zij zelf op zoek, naar echte recensies.

En de doorlooptijd was zo lang. Inmiddels is het zegenbrengend systeem 9 maanden in werking en nog steeds worden er boeken aangeboden die 2 jaar geleden zijn verschenen.

Maar het ergste vind ik wel dat iemand die zelf nooit in een bibliotheek heeft gewerkt, zélfs niet als "medewerker," ervan uitgaat dat bibliothecarissen domme sukkels zijn die nu GELUKKIG geholpen worden door Bookarang. Ik neem aan dat zij de échte AI-recensie* die op Twitter rondging gemist heeft. Of niet heeft willen zien. Want de moed om toe te geven dat zij iets fout heeft ingeschat, die dicht ik haar niet toe.

*vergelijk die maar eens met mijn bespreking van hetzelfde boek

Dit bericht is geplaatst in lees- en biepherinneringen, lezen, tijdgeest met de tags , . Bookmark de permalink.

2 Reacties op Prettig en Toegankelijk

  1. Erik Scheffers schreef:

    Hoi Hella, goed dat je hiertegen tekeer blijft gaan. Het is en blijft te zot voor woorden dat men computers besprekingen van boeken laat generen. Eigenlijk zou iedere boekenliefhebber hiertegen tekeer moeten gaan. En waarom zou men in godsnaam alleen maar recente boeken in de bibliotheek ter uitleen willen hebben? Ik ben nu bezig met het herlezen van de memoires van Casanova. Die zijn geschreven aan het einde van de 18e eeuw en vertaald in de jaren 90. Ik durf wel te zeggen dat minder dan 1 promille van de literaire boeken uit de afgelopen 10 jaar net zo interessant is om te lezen als deze geweldige memoires. Hetzelfde geldt natuurlijk voor veel grote klassieken. In mijn ogen (maar ja wie ben ik?), hoort een bibliotheek en dat geldt ook voor mijn eigen bibliotheek standaard een soort canon in huis te hebben en daarnaast ter aanvulling een beperkte selectie van net verschenen werken. Groetjes, Erik

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *