Ik heb de Toverberg uit! Ik heb het tot mij genomen in de vorm van het Engelstalige luisterboek (in het Nederlands is dat er volgens mij niet). Het was mijn inslaapboek, ik heb er dan ook meer dan twee maanden over gedaan.
Ik had jarenlang de Nederlandse vertaling ongelezen in de kast staan, die heb ik weggedaan tijdens de laatste ontspullingen . Was er een paar maal in begonnen, maar vond het zó taai.
De Engelse vertaling (van John E. Woods) is helemaal niet taai, die is prachtig. En geloof me, ik heb hem vergeleken met het Duitse origineel - er is geen woord aan gelogen. Het wordt ook fantastisch voorgelezen.
Het is wel een beetje zoals met Oorlog en Vrede, dat je geneigd bent de oorlog-stukken een beetje vluchtig te lezen. De vele geleerde gesprekken liet ik ook een beetje aan me voorbijgaan. (Soms val ik al na een kwartier in slaap, en wat ik dan gemist heb, haal ik in. Maar de geleerde gesprekken soms niet, die las ik dan even vluchtig na.)
Het allermooiste hoofdstuk vond ik dat waarin onze held Hans Castorp (want zo spreekt de schrijver je af en toe toe) verzeild raakt in een sneeuwstorm. Bijna psychedelisch hoe hij dat beleeft. Een ander hoofdstuk gaat over een sterfgeval dat zo ontroert dat ik er werkelijk tranen van in mijn ogen kreeg. Ook het heftige einde maakt ontzettend veel indruk.
En daar tussendoor is er het leven in het sanatorium, de vele vreemde vogels die er verblijven en ook weer vertrekken, hetzij genezen, hetzij overleden. De dingen die af en toe over ziekzijn en tijd gezegd worden, spraken met vaak erg aan. En dan zijn er ook nog dingen – over oorlog en maatschappij – die soms verbazend actueel zijn. Al met al een boek waar ik enorm van onder de indruk ben. Blij dat ik het alsnog gelezen heb!
Hoi Hella, "De toverberg" heb ik ook proberen te lezen in de Nederlandse vertaling van ik meen Pé Hawinkels. Destijds las ik nog erg veel op een dag en durfde ik grote romans nog aan. Na 1 dag lezen en 300 bladzijden vond ik het wel genoeg. Mijn vader roemde het boek, maar mij deed het uiteindelijk weinig. Ik heb daarna nooit meer iets van Thomas Mann gelezen. Ondanks jouw warme aanbeveling ga ik het nooit meer lezen, genoeg andere, wat bescheidenere boeken. Groetjes, Erik
Ik vond Buddenbrooks ook wel mooi, maar dit was indrukwekkender.
Hoera! Gefeliciteerd! dat is toch zo'n boek in het rijtje:'boeken die je gelezen moet hebben'. ik ben ooit tot iets over de helft gekomen, toen las ik het met een leesclub maar ben toch afgehaakt. Nu ik dit zo lees denk ik: toch weer eens oppakken. een engels luisterboek zie ik niet zo zitten, ik vrees dat ik dan na 5 minuten al weg ben 🫣
Ik zet de luisterboeken wel op 80% van de snelheid, dat maakt het een stuk rustiger ... maar misschien sowieso de Engelse vertaling proberen?