nieuwe oude muren

karel 2015-11-27 11.05Ik schreef al eerder over mijn fascinatie voor de Middeleeuwen, en voor Karel de Grote in het bijzonder. Natuurlijk ben ik in Aken geweest, en in Nijmegen. Het Valkhof is prachtig en mijn fantasie vult het met praal. Maar het dichtst bij zijn tijd heb ik me gevoeld in de Einhardsbasilika waar nog muren zijn opgebouwd uit Romeinse bakstenen.
Nu ik erover schrijf kan ik alleen maar hopen dat ik ooit weer op reis kan. Mijn ziel heeft het nodig om af en toe nieuwe oude muren aan te raken.

Dit bericht is geplaatst in autobiobibliografie, kunst met de tags . Bookmark de permalink.

1 Reactie op nieuwe oude muren

  1. Ronny schreef:

    'Nu ik erover schrijf kan ik alleen maar hopen dat ik ooit weer op reis kan.'
    Ik begrijp deze zin heel goed.
    Ik was vroeger ook zo'n actief baasje die overal naar toe wilde.
    Het 'Floortje Dessing syndroom'
    Mijn moeder was echter een huismus die niets met reizen had, altijd heimwee
    Ze zei eens 'ach jongen, aan de andere kant van de wereld duurt een dag ook 24 uur'
    Zo kwam ik er achter dat ik steeds weer naar huis wilde.
    De paradox van ons bestaan: ik ben eigenlijk ergens waar ik niet wil zijn
    Als deze redenering niet klopt, zouden we al eeuwen stilstaan 🙂

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *