gedichtendag

Op #gedichtendag kwam mij een onbekend gedicht van Remco Campert onder ogen: Spiritual.
Ik wist meteen: daar moet ik iets mee. Ik zette het op Facebook, en veel mensen dachten dat ik dood wou. Terwijl het gedicht bij mij zoveel meer opriep. Een oproep was, voor wat dan ook, en dat het erom ging die oproep met je hele hart te beantwoorden.

Dit bericht is geplaatst in creatief met de tags , , . Bookmark de permalink.

4 Reacties op gedichtendag

  1. Ferrara schreef:

    Mooi. Ik zie hier helemaal geen doodswens in. Eerder een grote liefde en dat hoeft niet eens een persoon te zijn.

  2. Frans Duijf schreef:

    Het zou zelfs zeer merkwaardig zijn als dit gedicht een doodswens zou inhouden. In de oorspronkelijk gepubliceerde versie - zo ook opgenomen in de verzamelbundel "De gedichten" uit 2004 - heet het gedicht simpelweg "Gaan". Campert was (en is) als dichter veel te levenslustig en te romantisch om te roepen om de dood. Campert dichtte wel veel over de dood, houdt hem in zijn werk eerder op afstand dan dat hij hem omarmt, Hij beseft uiteraard dat de dood onontkoombaar is, wat op zijn hoge leeftijd ook niet zo gek is, toont zich ter zake als een realist en dus accepteert hij de dood als die zich over hem komt ontfermen. Zie bijvoorbeeld zijn bundel "Mijn dood en ik" uit 2019.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *