R.I.P. Leonard Cohen

Ergens in de berging ligt een doosje met daarin hoogstens tien elpees. Welke er precies inzitten weet ik niet meer. Op een gegeven moment gaven we de draaitafel op, en brachten we de elpees naar de kringloop. De paar die ik bewaarde waren fysieke herinneringen aan … aan mijzelf, denk ik.
Ik weet zeker dat mijn beide Leonard Cohen elpees erin ztten: Songs of Leonard Cohen, en Songs from a Room.
Vooral die laatste was belangrijk. Het was een van de allereerste elpees die ik überhaupt had, en ik kocht hem in 1973 in Canada, van het geld dat ik bij de paardenraces had gewonnen. (Ik realiseerde me geloof ik niet eens dat hij een Canadees was.)
Songs from a Room was kouder en naakter dan Songs of. De hoes was kil en grijs, met onduidelijke, betonnige foto's op de achterkant, van die kamer. Ik wist nog maar zo weinig, ik verstond nog maar zo weinig, het is wonderlijk hoe liedteksten gedurende je leven openbloeien en steeds andere bloemen blijken.
Ik zet de muziek aan en ben terug in mijn kamer thuis, waar ik mijzelf kon zijn met muziek erbij, ik weet nog precies de volgorde van de nummers. Ik ben terug in mijn studentenkamer in Groningen, niet eens zover hier vandaan, het huis staat er nog. Daar waar de angst om alleen in het leven te staan te groot werd.
Nu ben ik hier, en het valt mee. I have tried in my way to be free.
Alleen zijn de gaten dieper als ze geslagen worden, en ze helen ook niet meer zo goed.
Maar de dankbaarheid is groter.
songs-from-a-roomcimg5346

Dit bericht is geplaatst in autobio, muziek, tijdgeest met de tags . Bookmark de permalink.

5 Reacties op R.I.P. Leonard Cohen

  1. lethe schreef:

    Toen ik het nieuws hoorde, wenste ik nog maar eens dat ze hem de Nobelprijs voor Literatuur hadden gegeven i.p.v. Bob Dylan. Nu kan het niet meer.

  2. Ferrara schreef:

    Ik heb even moeten slikken bij dit nieuws. Cohen al jaren een van mijn favorieten.
    Prachtige warme stem. Ik hoor hem nu via mijn koptelefoon.

  3. Liesbeth schreef:

    Hij was er opeens. Ergens tijdens mijn studententijd in Amsterdam.
    Suzanne nam me mee, gaf me pepermuntjes en vanaf toen hoorde hij erbij.
    Met die stem. Die stem die steeds intenser werd. En doorleefder.
    Zijn laatste plaat, nog maar pas.
    Het was af.

  4. Nellian schreef:

    Ik kreeg kippenvel van je stukje

  5. Hella schreef:

    dank voor jullie reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *