interview over Heldinne’s Reis

circe john william waterhouseEn wat is Heldinne's Reis dan voor cursus? Net zoiets als de Heldenreis maar dan feministisch?
Ja. En nee.
Vertel nou maar gewoon.
Goed. Ik ben zo'n fan van de Heldenreis, omdat het zo'n prachtige kapstok is. Een complete roman houd je er moeiteloos mee op de rails, je verzint er spannende kinderboeken mee, je brengt er structuur mee aan als je een biografie schrijft, zelfs je eigen leven kun je …
Maar?
Ja, maar. Het bleek toch wel een echt mannending te zijn, zo'n strevende Held met een duidelijk doel. Voor gewone vrouwen zit dat er vaak niet in. Volgens Campbell, van de Heldenreis, hoefden vrouwen helemaal niet op reis. Ze waren juist het reisdoel van de Held.
Goeie peer, die Campbell.
Haha. Ik las pas ergens dat het feminisme het patriarchaat alleen maar meer in het zadel heeft gehouden.
Doe moeilijk hee.
Nee, maar echt. Want al die vrouwen gingen opeens ook op Heldenreis. En vergaten dus de helft van hun wezen.
Hoezo de helft?
Nou, je weet toch dat mannen én vrouwen allebei mannelijke én vrouwelijke eigenschappen hebben? En dat die liefst in evenwicht moeten zijn? Kijk, en daarvoor is Heldinne's Reis. Om die vrouwelijke eigenschappen in kaart te brengen, naar boven te halen. In feite zouden mannen hem ook moeten doen.
Ja, dahag.
Ik meen het. Een vrouw moet gezonde mannelijke eigenschappen ontwikkelen, en niet blindelings al dat zwoegen en vechten van jullie overnemen. En een man moet gezonde vrouwelijke eigenschappen ontwikkelen. Tijd om te zorgen, om te reflecteren, om samen te werken in plaats van alleen naar de top te streven. Maar goed, ik ben bij de vrouwen begonnen. Wat ik ze aanreik is de theorie van Heldinne's Reis, zodat ze inzicht krijgen in hoe het leven verloopt, met steeds maar weer die spiraalvormige ontwikkeling.
En dan passen we dat toe op sprookjes en mythen. Zodat je ziet dat jouw eigen thema's van alle tijden en van alle vrouwen zijn.
En dat chakra-geneuzel?
Hee, beetje respect! Als je een reis maakt langs al die energiecentra in je lichaam, sta je vanzelf stil bij alle verwondingen die je in je leven hebt opgelopen. Door erover te schrijven, of te tekenen –
Of te kleien!
Haha. Door er creatief mee aan de slag te gaan, kom je erachter wat er speelt in jouw leven, waar je iets mee moet, hoe je als vrouw gelukkiger kunt worden.
En dat geloof jij.
Ja. Nee. Dat weet ik zeker.
Mag ik ook meedoen?
Wacht maar af. Als je met pensioen bent, klop je vanzelf bij me aan.

afbeelding: John William Waterhouse - Circe

Dit bericht is geplaatst in autobio, schrijven met de tags . Bookmark de permalink.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *