ziektewinst

Als ik ziek was – koorts, dokter, bedje op de bank – dokter rookte een sigaretje aan het bed – dan mocht ik een Donald Duck. Die ging mamma dan voor me halen bij de Spar aan de Jan Mankeslaan. Ik las hem van a-z, ook de brieven die kinderen blijkbaar aan zo'n tijdschrift schreven.
Ik las de Tina soms bij andere meisjes – die was toen net nieuw – maar vond er nooit zoveel aan. Ik kon ook de verschillende meisjes niet uit elkaar houden want ze zagen er allemaal hetzelfde uit.
In de Donald Duck had je tenminste spannende types als Zwarte Magica en de Zware Jongens, en de ondeugende streken van Kwik, Kwak en Kwek. Ik geloof dat ik nooit te oud ben geworden voor de Donald Duck.

Dit bericht is geplaatst in lees- en biepherinneringen. Bookmark de permalink.

2 Reacties op ziektewinst

  1. Ferrara schreef:

    Oh gelukkig, nog iemand die niets met Tina heeft (had)
    Na Donald Duck kwam bij ons thuis De Pep. En Snoopy en zijn vriendjes zijn nooit meer weggegaan. De boekjes staan nog altijd in de kast. Sterker nog de hond reist sinds mijn eerste auto als mascotte mee.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *