Categorie archief: gedichten
vroeger gewoond
ik ben al lang alleen gelukkig in mijn huisals ik op een avondals oranje mannetjeover google maps loopdoor de stratenvan de wereld waarooitons huis was,niet alleen,niet gelukkig,maar wel liggen daar jaren,ommuurd door ons huiswaar nu anderenalleensamengelukkigongelukkig zijnen even doet het … Lees verder
even liggen
hij ligt op mijn zijals een mannenarmzijn voorpootjes op mijn schouderzijn staart over mijn heuphij snort en spintvan mijn geluken deze liefdedeze droomis mij voorlopiggeloof ikgenoeg
leeuwenmoed
leeuw in mijleer me brullenleer me brullen tegen onrechtin plaats van erom te huilenals een machteloos kind ooit was het veiliger te huilenwant brullen kwam meduur te staannu is het veiliger te brullenwant brullend kom iksterk te staan leeuw in … Lees verder
openrijten
waarom voel ik mij nog zo vaakvoor de leeuwen geworpendie likkebaardend klaarzitten om mij* *onschuldig lamonnozel schaapuithalen naar wat gewenst wordt te verscheurenterwijl ik nu toch geleerd dacht te hebbendat veel leeuwen vegetariër zijn
Huisstijl
ja leukalles hetzelfdeherkenbaar hetzelfdezeker weten dit zijn wij is onsen niemand die het nog moet wagen zelfzelfneehuisstijl boven alleszodat allesop elkaar lijkt en niemandzelfmoord
mateloze stilte
ik zitvoor een schilderijvan het koor van de kerk van Bozum een kerk waar de stenenzingenvan alle acht doorleefde eeuwenwaar schilderingen als kindertekeningen laten zien:zo is hetniet andersanders niets en nu dit schilderijvolmaaktstoffig licht op stenenelke voeg, elke scheur,zo is … Lees verder
Gure verbeelding
In hun "Manifest voor een riskante literatuur" (Trouw 230509) pleiten Erik Jan Harmens en Ilja Leonard Pfeijffer ervoor, dat dichters du moment dat iets gebeurt, de pen pakken, en de gruwel poëtisch aan de kaak stellen. Kennelijk is de vingervlugheid … Lees verder
