Vandaag stond ik in de Leeuwarder Courant met mijn "dierbaar voorwerp" : het schilderij van Grouw van Bauke Weistra. (klik op de afbeelding om de tekst te lezen)
wonder van de verbeelding
Getagged bauke weistra, leeuwarder courant
4 Reacties
bewaking
welkom terug
grijs beest dat aan
mijn onderrug knaagt
en me berooft
van energie
welkom terug
ik weet het weer
de grensbewaking moet
ververst
niemand erin
niemand eruit
zonder mijn uitdrukkelijke
wens
dan mag je nu
wel weer weg
maar dat is niet aan mij
Getagged grenzen, moe
2 Reacties
schrijfregels
Deze afbeelding kreeg ik binnen op twitter, via @Quotes4Writers en ik ben het met alle 12 ½ regels eens!
Ook als poster verkrijgbaar.
Het Schip de Lading
Vandaag was de grote dag: het papier-maché schip van de Leeuwarder stadskunstenaar Marten Winters werd uit de binnenplaats van de voormalige gevangenis Blokhuispoort getakeld,
op een dieplader door de stad gereden,
te water gelaten bij de Noorderbrug,
en naar de Prinsentuin gevaren.
Een superspektakel, dat me even heel trots Leeuwarder deed voelen!
Kijk hier voor al mijn foto's.
Getagged het schip de lading, leeuwarden, marten winters
1 reactie
Schrijfcafé Heerenveen
Schrijfcafé was fijn vandaag. Ook Ingrid had nu een opdracht verzonnen rondom die prachtige afbeeldingen van lezers. Na verschillende korte regels over 4 schilderijen geschreven te hebben, moesten we er 1 uitkiezen, en dat tenslotte aan het woord laten – en het vertelde mij een gedicht:
niet je donkere grot van stress en zorgen
de lichte vrede van een langzame morgen –
onbedoeld gedicht in vele tinten
wit, rust en anonimiteit,
los van wat je denkt te moeten zijn,
kleur van witte wijn, groengelig glanzend
een terras aan de Rijn
niets hoeven, niets willen, alleen zijn
alleenzijn, de zware tas opzijgelegd,
beelden zijn van steen en zwijgen,
in de krant goed nieuws over
het grote meer waarin je veilig
zwemmen kunt, er is
alle tijd, wit, wijd
de lichte vrede van een langzame morgen –
onbedoeld gedicht in vele tinten
wit, rust en anonimiteit,
los van wat je denkt te moeten zijn,
kleur van witte wijn, groengelig glanzend
een terras aan de Rijn
niets hoeven, niets willen, alleen zijn
alleenzijn, de zware tas opzijgelegd,
beelden zijn van steen en zwijgen,
in de krant goed nieuws over
het grote meer waarin je veilig
zwemmen kunt, er is
alle tijd, wit, wijd
Getagged schrijfcafé
2 Reacties
geveld
anderen mogen rustig
oordelen over mij vellen
wachters van het grote bos
van mijn boomhoge zonden
anderen mogen rustig
beter weten dan ik
wat beter voor mij is
op welk uur, welke plaats
anderen mogen rustig
zeggen wat mij mankeert
aan alles ontbreekt het mij
dat zou ik zelf ook zien
als ik maar niet waagde
te voelen dat ze mij vellen
ongepast boompje in reuzenwoud
nee, kijk dan zelf, je staat er toch
niet, hoe durf ik bovendien
te twijfelen aan de goede wachter
die alles beter weet, zoals
iedereen, altijd, overal.
solitude
There is a solitude of space
A solitude of sea
A solitude of death, but these
Society shall be
Compared with that profounder site
That polar privacy
A soul admitted to itself -
Finite infinity.
dit prachtige gedicht van Emily Dickinson kwam ik tegen op de website van Thomas Moore.
Getagged eenzaamheid, emily dickinson, solitude, thomas moore
1 reactie
9/11 herinneringen
Ik ben geïnterviewd op 29 aug. De documentaire die ze me lieten zien, en waar ik van schrok, was er een die ik niet kende. Daarop is ook het eerste vliegtuig te zien dat inslaat in het WTC. Hij staat in z'n geheel op Youtube. Kijken!
ps Hella op 8.33 en 12.39
Getagged 11 september
2 Reacties
wie schrijft blijft drijven
Beetje mosterd na de maaltijd wel, die column van mij in de nieuwsbrief. Hoe houd je in de vakantie voeling met je schrijverschap, puh! Hoe houd je na de vakantie voeling met de vakantie, dát zou ik wel eens willen weten.
Een week geleden lag ik om deze tijd voor de laatste keer in het zwembad, liet me dobberen, liet bewust alle spieren los die nog druk maar nodeloos bezig waren mij drijvende te houden, voelde het hete licht op m'n gezicht, en dacht: dit. Dit moet ik onthouden.
Dat is dus gelukt.
En hielp het?
Neuh.
Want je bent nog niet thuis of het leven valt op je als de regenbuien die maar nooit lijken op te raken. Aan het schrijven beleef ik evenveel plezier als altijd – nu de inspiratiemails voor The Artist's Way Online, mooie collages van column, gedicht, boekbespreking, photoshop – maar het Leven? Stress. Raak acuut gigantisch verkouden, snot, hoesten, stem kwijt, en het buikje heeft ook overal schijt aan, zeg maar.
En opeens besef ik: alleen in mijn geschriften kan ik drijven. Dát is mijn zwembad, mijn warme zee vol kleurig visgewemel, mijn massagetent op het strand. Het is geen kwestie van voeling houden met je schrijverschap, nee, het schrijverschap moet prioriteit nummer 1 zijn. Daarna treed ik stressoren met opgestroopt mouwen tegemoet. Kom maar op, ik lust je rauw!
