Ik zou willen dat ik net zo makkelijk kleine berichtjes op mijn blog kon plaatsen als ik het doe op de Facebookpagina, gewoon tussen het knutselen door mijn telefoon pakken, het werk onder handen fotograferen en hop. Het is in feite een knutseldagboek daar.
Terwijl een blog voor mijn gevoel toch ergens over moet gaan, een verhaal met een kop en een staart, of op zijn minst een netjes verwoord verslag. Wat ik dan maar blijf uitstellen zodat de radiostiltes steeds langer worden.
Ik blijf heel productief, ben vooral nog veel aan het gelliprinten, leer weer nieuwe technieken met nieuwe materialen, pluk botanicals op mijn wandeltjes die prachtige prints opleveren. Met het warme weer reageert de verf opeens heel anders, het laat soms los in complete plastic lapjes. Ik kreeg onder andere de tip om Wet Strength Tissue Paper te gebruiken, en dat werkt tot nu toe een stuk beter.
Ik beleefde en beleef zoveel plezier aan #the100dayproject dat ik niet wou stoppen toen ik de 100 gehaald had, en nu doorga met #the200dayproject. Het schetsboek waarin ik dat doe, is bijna vol. Ik vroeg online of iemand het merk kende (logo achterop) en de antwoorden kwamen snel, zodat ik fijn een nieuw exemplaar kon aanschaffen.
Twee harmonicaboekjes heb ik inmiddels ook weer gemaakt, beide met teksten van de onvolprezen Mary Oliver:
HRB 194 it is beautiful
harmonicaboekje met collage op gelliprints
so this is the world.
I’m not in it.
It is beautiful.
Mary Oliver - from: October (New Poems 1991-1992)
HRB 195 HRB 195
night and the river
harmonicaboekje met collage van gelliprints en teksten op zwart karton
And then there was only
this story.
It followed me home
and entered my house—
a difficult guest
with a single tune
which it hums all day and through the night—
slowly or briskly,
it doesn’t matter,
it sounds like a river leaping and falling;
it sounds like a body
falling apart.
Mary Oliver - night and the river (2008)
Tenslotte maakte ik ook nog een collage in het A5 spiraalschetsboekje. Strijdbaar ver s/v agen.











Mooi werk. Dank dat ik daar ook een exemplaar van mocht ontvangen.
Je moet doen waar jij je goed bij voelt. Ik herken wel wat je zegt. Dat gevoel van 'wie zit daar nou op te wachten.' Het verhaal moet wel enige inhoud hebben. Ik had al twijfels over die muismat, maar ja die was nou net weer te leuk uitgevallen om niet te laten zien.
Blij te lezen dat het redelijk met je gaat. Mij gaat het de meeste dagen ook goed. Soms gaan de sluizen open en dat laat ik gebeuren, het lucht ook weer op.