volmaakt

traum-2016-09-08-09-33In 1985 gingen we met kunstgeschiedenis naar Wenen, met de trein. Op die reis had ik twee van de grootste schoonheidservaringen van mijn leven. De eerste was deze tentoonstelling: Traum und Wirklichkeit. Wat daar allemaal aan kunst bijeengezameld was! Allemaal mijn lievelings, ik wilde álles voor mijn verjaardag. De prachtigste kunstnijverheid, de mooiste schilderijen, van Klimt natuurlijk (ik bedenk trouwens dat de Kirche am Steinhof er als derde schoonheidservaring nog bij moet), maar ook een schitterend prerafaelitisch schilderij (ik geloof The Baleful Head van Burne-Jones), dat me ademloos deed neerzijgen op de trap – zoveel schoonheid was bijna te veel.
De tweede onvergetelijke ervaring gebeurde op de terugreis. In die tijd, jongens en meisjes, bestonden er nog geen mp3-spelers, het was iets heel bijzonders dat Ron een walkman mee had. Die mocht ik eventjes lenen. Terwijl het 21e pianoconcert van Mozart mijn oren vulde (Murray Perahia, 1976), gleden de groenkoperen koepels van Wenen, en verderop van het klooster Melk waarover ik mijn referaat gehouden had, aan me voorbij. Ik stond in het gangpad van de trein, en alles was volmaakt.

Dit bericht is geplaatst in autobiobibliografie, kunst, muziek met de tags . Bookmark de permalink.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *