RAGE

Dit lussenboekje is gemaakt van drie halve gelli prints, A4-tjes in de lengte doorgesneden en aan elkaar geplakt. Ik heb de lussen iets groter gemaakt dan in het vorige lussenboekje, waardoor er wat grotere figuren en bredere teksten in pasten. De kleuren stuurden me richting Kahlo, maar ook de boosheid die ik voelde na de aanvaring met Samen Sterk. Ik kreeg gelukkig ook nog bijval van Het Verdwenen Zelf, daar keken ze er ook met grote verbazing en shock naar.

Het is bijzonder te merken hoe een kunstenares met heel andere zorgen en problemen toch ook uitdrukking geeft aan mijn gevoelens. Zo wordt kunst universeel én origineel: door uitdrukking te geven aan je eigen sterkste gevoelens, raak je ook altijd een snaar bij een ander.
Hetzelfde geldt natuurlijk voor poëzie. De woorden van van Mary Oliver, uit haar gedicht RAGE, gaven precies weer wat ik wilde zeggen.

Sometimes in the wide night
you hear the most mournful cry,
a ravished and terrible moment.
In your dreams she’s a tree
that will never come to leaf —
in your dreams she’s a watch
you dropped on the dark stones
till no one could gather the fragments —
in your dreams you have sullied and murdered,
and dreams do not lie.

uit de bundel Dreamwork - Mary Oliver

Dit bericht is geplaatst in creatief, gedichten, kunst met de tags , , . Bookmark de permalink.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *