de avond is ongemak – Marieke Lucas Rijneveld

Ik lees de laatste tijd steeds maar boeken waarvan ik ernaar uitkijk dat ik ze uitheb. De Avond is Ongemak is prachtig, in alle opzichten. Goed geschreven, goed ingeleefd, de afschuwelijke afloop is onontkoombaar en het is allemaal zo verschrikkelijk. Ik probeerde het ergens mee te vergelijken en kwam op Educated van Tara Westover. Ook zo'n meisje dat opgroeit in een volslagen verknipt gezin. Het grote verschil is, dat dat verhaal een terugblik is. Hoe vreselijk het ook is wat er gebeurt: je weet dat het uiteindelijk min of meer goed afloopt met de hoofdpersoon.
Jas vertelt haar verhaal in de tegenwoordige tijd. We bevinden ons in haar twaalfjarige lijf, in haar jas die ze nooit meer uitdoet na de dood van haar oudste broer, die bij het schaatsen in een wak reed. Het streng religieuze gezin valt uit elkaar als een zandkoekje door een ouderling in koffie gedoopt. Jas probeert het met magisch denken bij elkaar te houden. Er is niemand die doorheeft hoe slecht het met haar gaat.
Ik las een mooi interview met Rijneveld in Trouw, en veel van het verhaal is autobiografisch. Ze zet het magisch denken om in fictie. Het moet heel verwarrend zijn om haar te zijn (terwijl ik haar als tafelmens bij DWDD zo helder en onverschrokken vind).
Ik weet nog dat ze toen in Groningen vertelde hoe jammer ze het vond dat haar ouders het boek niet gelezen hadden, en dat begrijp ik. Maar als moeder denk ik ook: wat moet het verschrikkelijk zijn als je kind zó'n boek schrijft, hoe moet je dan in vredesnaam vergiffenis krijgen?

Dit bericht is geplaatst in recensies met de tags , . Bookmark de permalink.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *