leeservaringsverhaal

Via het onvolprezen Brainpickings kom ik in aanraking met zoveel moois! Alle boeken die zij aanbeveelt, zet ik op het lijstje. Lang niet allemaal lees ik ook daadwerkelijk maar dat geeft niet, er is weer een vlammetje aangestoken.
Onlangs kwam zij weer met mooie citaten van Ursula LeGuin.
Ze kwamen uit de roman The Dispossessed.

I wonder if it isn’t all a misunderstanding—this grasping after happiness, this fear of pain. . . . If instead of fearing it and running from it, one could . . . get through it, go beyond it There is something beyond it. It’s the self that suffers, and there’s a place where the self—ceases. I don’t know how to say it. But I believe that the reality—the truth that I recognize in suffering as I don’t in comfort and happiness—that the reality of pain is not pain. If you can get through it. If you can endure it all the way.

Nu heb ik bijna alles van LeGuin gelezen dat over schrijven gaat, en over de maatschappij, kortom, haar essays en toespraken, haar non-fictie. Ik had een goeroe gevonden!
Van de eerste twee delen van Earthsea heb ik ook enorm genoten.
Toen probeerde ik mijn eerste grotemensenboek van haar: The Left Hand of Darkness. Het viel me niet mee, al kostte het moeite dat aan mezelf toe te geven. Did not finish.
En nu The Dispossessed. Ik heb het geschopt tot bladzij 139 van de 361. En dat voornamelijk omdat ik het afwisselde met het super vermakelijke Van Hieruit Zie Je Alles van Mariana Leky.
Gisteravond, na al het enerverende gesinterklaas, wilde ik een boek dat me mee zou nemen. Want dat deed The Dispossessed niet. De mensen gingen niet leven voor me. Het leek of het toneelspelers waren in een instructiefilm 'zo ziet het leven op deze planeet eruit.' Met af en toe dus de prachtigste filosofische gedachten, daar niet van. Maar niet genoeg voor mij. Did not finish.

Een ander prachtig boekje dat ik via Brainpickings kreeg aangereikt, is Upstream van Mary Oliver.
Het is een boekje met dromerige, poëtische essays over van alles en nog wat. Over de landschappen waar ze zo graag doorheen banjert, op zoek naar allerlei gedierte. Over verschillende schrijvers en hun levens. Over creativiteit. Met zoveel citeerbare alinea's en schrijfveerwaardige uitdrukkingen.
Zoals daar zijn:

In creative work—creative work of all kinds—those who are the world’s working artists are not trying to help the world go around, but forward.

Certainly there is within each of us a self that is neither a child, nor a servant of the hours. It is a third self, occasional in some of us, tyrant in others. This self is out of love with the ordinary; it is out of love with time. It has a hunger for eternity.

Creative work needs solitude. It needs concentration, without interruptions. It needs the whole sky to fly in, and no eye watching until it comes to that certainty which it aspires to, but does not necessarily have at once. Privacy, then. A place apart—to pace, to chew pencils, to scribble and erase and scribble again.

The most regretful people on earth are those who felt the call to creative work, who felt their own creative power restive and uprising, and gave to it neither power nor time.

Allemaal op een tegeltje, op een collage, op een borduurwerk. Of in elk geval ergens in mijn ziel.
En mijn nieuwe meeneemboek? The Silence of the Girls van Pat Barker.

Dit bericht is geplaatst in lezen, recensies met de tags , , , . Bookmark de permalink.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *