ziekzeurtje vervolg

Dit ziekzeurtje komt gelukkig weer vanuit huis. De makers van Tempur matrassen en van Poezen verdienen allebei een standbeeld!
Zo slecht als het zich eerst liet aanzien, dat ik misschien wel nooit meer naar huis zou kunnen ... het heeft er flink ingehakt. Ik lag aan de optiflow, wat betekent dat je je bed niet uit kan, niet doesen, niet eens naar de plee, echt akelig.
Maar op woensdag lukte het om de zuurstof langzaam zo ver af te bouwen dat ik mijn vertrouwde neusbril weer op kon. Doesen! Piesen!
Kleine stukjes lopen met de fysio, helder inzicht-van-het-jaar: als je niet goed uitademt, kan er ook geen nieuwe lucht in! (ze hebben me dan ook aangeraden om fysio aan huis te vragen).
Vrijdag mocht ik dan eindelijk weer naar mijn katje! Ze keek eerst wel de kat uit de boom, maar kwam toen bij me en is nu zeer aanhankelijk.
Zaterdag voelde ik me al een stukje beter, zelfs een wasje gedraaid, maar zondag werd het weer wat slechter, ik moet duidelijk nóg rustiger aan doen. Krijg 2x daags thuiszorg en hoop dat ik de huishoudelijke hulp ook wat kan uitbreiden.
Maar thuis zijn is de grootste zegen die er is!

Dit bericht is geplaatst in autobio met de tags . Bookmark de permalink.

5 Reacties op ziekzeurtje vervolg

  1. ferrara schreef:

    Wat ben ik blij voor je. Thuis bij je katje, in je vertrouwde omgeving.
    Zuinig zijn met je energie. Lastig maar het is niet anders.
    Ik wens je alle goeds.

  2. lethe schreef:

    O, wat fijn, Hella! Maar niet te veel hooi op je vork nemen, doe het rustig aan!

  3. Bettina Grissen schreef:

    Fijn dat je thuis bent. Thuis bij Frija, en in je eigen omgeving, daar voel je je toch vaak het fijnst. Het zal best moeilijk zijn om te ontdekken wat je wel en wat je niet kan, en dat valt misschien ook vies tegen, maar ik hoop dat je vooral een beetje kunt genieten van het feit dat je thuis bent.

    Groetjes,

  4. Nellian schreef:

    Ah gelukkig. Goed nieuws! Maar heeel rustig aan doen. Lezen, mooie muziek luisteren. Alles waarbij je maar niet van je plek komt. Weer een uitdaging, maar ik ben zo blij dat je niet naar een verzorgingshuis hoeft!

Laat een antwoord achter aan ferrara Reactie annuleren

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *