Het ging eigenlijk best goed met mij, de afgelopen feestdagen. Qua mentale gezondheid dan. Na een geweldige verjaardag bracht ik kerst en oudjaar alleen door. Geheel naar wens, want meerdere feestelijkheden in een week trek ik niet meer.
Ik keek fijne films, luisterde wat podcasts en mooie radioprogramma's, las en luisterde mooie boeken. Ik beleef ook altijd plezier aan het samenstellen van Hella's Year in Books (het zal de innerlijke bibliothecaresse zijn). Ik kookte lekker voor mezelf, ik maakte leuke nieuwe knutsels zoals de Victorian Puzzle Purse, en maakte #the200dayproject af. (#the100dayproject staat hier, en nu ga ik verder met #the300dayproject)
Qua lichamelijke gezondheid waren er een paar nare dingetjes. Toen ik met die ijskoude oostenwind toch een kerstwandeltje ging maken, protesteerden mijn arme longen. Het deed echt fysiek pijn om die koude lucht in te ademen. Gauw naar huis!
Op een avond lag ik op de bank naar Rail Away te kijken en voelde me steeds akeliger worden, ziekig, dan voel ik een paniek opkomen … help! Longontsteking! Ik wil niet naar het ziekenhuis! Toen ik naar de wc ging, zag ik dat de slang van het zuurstofapparaat af was. Geen idee hoe dat gekomen is, maar ik koppelde hem snel weer aan, en na een minuut of tien voelde ik me opknappen. Maar het was een angstige gewaarwording.
Tenslotte had ik iemand in huis die veel te veel parfum op had. Ook op de kleren gespoten, vermoed ik. Algauw rook het hele huis er naar, een penetrante, zoetige lucht. En het voelde alsof mijn longen zich samentrokken. Geen idee wat er dan fysiek gebeurt, en waarom zo'n lucht zo'n effect heeft, en bijvoorbeeld de geur van curry – ook behoorlijk doordringend en langdurig – totaal geen probleem is. En voor je zo'n lucht weer weg hebt als je geen kaarsjes aan mag steken! Heb toch maar even ramen en deuren opengezet.
Nog niet eerder had ik van weers- of andere omstandigheden zo'n last gehad.
Maar de dip kwam pas op oudjaarsdag. Ik vond niets leuk van het aanbod op tv, ik vond de oudejaars een onsamenhangend bombardement van inkopperige meninkjes, ik ben geëindigd bij de radio: het Oog, met Hanneke Groenteman.
En de dip was er vanmorgen nog steeds.
Pas na de dut kwam er iets van inzicht. Overal ging het over Dingen Achterlaten in 2025, Goede Voornemens, Een Nieuw Begin …
En dat is toch allemaal net een beetje anders als je ten dode opgeschreven bent. Niet dat ik daar echt vaak bij stilsta, het lukt me over het algemeen heel goed om tevreden, zelfs blij, te zijn in het nu. Maar ik neem alles mee uit 2025, heb geen echte voornemens behalve dan beter mijn best doen om negativiteit te vermijden zonder in giftige positiviteit te verzanden, en een nieuw begin … het zal alleen maar slechter gaan.
Wat ik langzaam leer is om zo'n dip even te laten spreken, zonder strijd of tegenstand. Zijn met wat is.
En dan een heerlijke curry koken.
wat ga je er goed mee om Hell petje af. e de juiste woorden voor positief en negatief. mijn we s voor jouw kra htige ma ier in het leven staan is dat ne nog heel lang stabiel mag blijven.. De kracht om op een goede manier door te gaa heb je in je zitten.
dankjewel Elly!
December is altijd een wat moeizame maand en het is soms lastig om er grip op te krijgen wat het zo moeilijk maakt.
Ik heb ooit een psycholoog gehad die over iets zei; 'dit is de situatie en daar moet je het mee doen'. En daar kan ik dan altijd wel weer wat mee. En soms is dat best te doen, en soms is dat gewoon ellendig. En soms heel confronterend.
Ik sluit me aan bij Elly dat je hopelijk nog lang stabiel blijft en kunt genieten van de dingen die je doet.
Groetjes,
Dit vind ik zo’n prachtige blog, ik ben er steeds weer van onder de indruk.