Categorie archief: schrijfveerhaiku
een sjieke bontjas
ik weet nog wat ikniet mocht voelen zo heerlijkeen echte bontjas In de seventies was het even mode om de bontjas van je oma te dragen. Ik mocht die van een vriendinnetje lenen en vergeet nooit dat lichte, zachte, luxe … Lees verder
hopeloos evenzogoed (sv)
misschien gelovenvogels echt dat zij de zontevoorschijn zingen
tenslotte
en als het tegen-valt dan is er nog de mistde poederroze zon
voor de bühne
I come in peace, zegthij en zwaait oprecht ontroerdmet zijn eendagsvlag
liefde die verzand is tot erbarmen
verzand tot woestijnwaar bomen in de hemelligt nu versteend hout
de bron van alle kwaad
de bron van het kwaadis dat ik die buiten zoekbinnen onverlicht
creatief schrijven – iets voor u?
wij zijn zeventigmevrouw, denkt u dat wij nogniet kunnen schrijven?
maar hou toch je mond
ja je hebt gelijken ja je weet het betervredige stilte
waar we ooit liepen
vandaag liep ik erwaar we ooit zeker wistendat we nooit – en toch
een gewelddadig trekje
net als ik denk: hijhoudt van mij, mauwt om mij, klauwthij mij tot bloedens
