zonder handen

Ik maakte 3 lussenboekjes tegelijk: 2 oranje (de eerste staat hier) en een blauwe. Voor die laatste had ik nog helemaal geen idee. Wel wilde ik weer een moerbeipapiertje gebruiken, al had ik nog geen idee hoe.
De vloer van het knutselkamertje is meestal bedenkt met uitknipsnippers, soms halve afbeeldingen, en daar lag de dame die nu uiterst rechts zit. Precies de goede maat, soms is dat het enige criterium. Nog drie vrouwenfiguren uitgezocht met de juiste schaal, druipsteenachtige sliertjes van lichtblauw moerbeipapier, nu nog een gedicht.

Met de gedichten gaat het eigenlijk net zo als met de plaatjes: gewoon doorlezen wat ik heb (ik spaar gedichten op Pinterest en ik verzamel ze nu ook voor Vrouw en Kunst - wil je meedenken? graag!). Opeens springt dan de juiste in het oog.
Girl without Hands van Margaret Atwood. Ik koos voor de laatste strofe:

Only a girl like this
can know what's happened to you.
If she were here she would
reach out her arms towards
you now, and touch you
with her absent hands
and you would feel nothing, but you would be
touched all the same.

En het was vast niet toevallig dat ik op een prachtig boek stuitte voor Vrouw en Kunst: Memories of Our Lost Hands: Searching for Feminine Spirituality and Creativity door Sonoko Toyoda.


Dit bericht is geplaatst in creatief, gedichten met de tags , , . Bookmark de permalink.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *